Schenk: Schaatsgewesten moeten ophouden met de stammenstrijd

ZEVENHOVEN - Onder leiding van een neutrale voorzitter (mr. Eric Vilé) doen het bondsbestuur van de KNSB en afgevaardigden van de acht schaatsgewesten vandaag een ultieme poging uit de bestuurlijke impasse te geraken, waarin de bond formeel sinds de jaarvergadering van 9 december 1995, maar in wezen al maanden langer, verkeert.

Ruim een maand geleden werd het congres verdaagd bij agendapunt 15: de verkiezing van een nieuw bestuur. Zoals bekend, dingen twee partijen om de gunst van de stemgerechtigde ijsclubs: de voordracht zoals de KNSB die heeft gedaan (met Wim Schenk als beoogd voorzitter), en een alternatief, een door de gewesten Noord-Holland/Utrecht en Overijssel gekandideerd vijftal, waarvan Ard Schenk (geen familie) naar buiten uit het boegbeeld vormt. De met tal van schorsingen doorspekte, emotionele vergadering haalde de rondvraag niet omdat er geharrewar ontstond over het aantal geldige stemmen en afgegeven mandaten. Een latere poging beide kandidaat-besturen als één blok te laten optreden, mislukte. De geschillencommissie die aan het werk werd gezet om een fraai Salomonsoordeel te vellen, heeft de keus uit twee opties: de verdaagde vergadering voortzetten of een nieuwe bijeenkomst uitschrijven. In dat laatste geval moeten vooraf ook de gewesten bijeenkomen en kunnen er op zijn vroegst in de tweede helft van februari spijkers met koppen worden geslagen. Dat vindt Wim Schenk, die zich bescheiden opstelt als de voorzitter van Team B, onverteerbaar. “We kunnen niet nóg eens anderhalve maand doormodderen,” zegt hij.

Het compromis waarop morgen wordt aangestuurd, is het 'kamerbreed' gedogen van het bestuur dat in de voortgezette vergadering aan de macht komt. Dat college krijgt voorlopig een interim-karakter; voor de duur van het herstructureringsproces van de schaatsbond dat naar verwachting komend najaar zijn beslag krijgt. Anders gezegd: de verliezende partij moet de winnende erkennen en loyaal steunen. Schenk: “Wie het ook wordt, team A of B, het haalt in ieder geval een Pyrrusoverwinning. Er zijn hoe dan ook drie verliezers. Het bestuur dat de meeste stemmen vergaart, heeft iets meer dan de helft van de bond achter zich staan, de verliezende partij bijna de helft. Dat is onder de huidige omstandigheden geen prettige situatie. De derde verliezer is de KNSB zelf. Waar we in het gesprek met de acht gewesten naar streven, is dat het benoemde bestuur loyale steun krijgt en dat we ophouden met de stammenstrijd. We hebben voor deze formule gekozen, omdat het straks een stukje extra rust geeft bij de stemming.” Schenk is er bijna heilig van overtuigd dat deze lijmpoging wel gaat slagen. “Ik heb buitengewoon goede hoop, ik moet zeggen verwachting, dat dit er uit zal rollen.” En zo niet? “Dan hebben we een gigantisch probleem. Dan is dat het begin van het einde van de KNSB.”

Voor het geval de heren bestuurders het tot toppunt van hobbyisme zouden willen verheffen elkaar ouderwets het leven te vergallen, zullen de twee grote sponsors (samen goed voor een injectie van 2,2 miljoen) wel hun invloed aanwenden om de schaatsbond om te bouwen tot een normaal functionerende organisatie.

Marionettentheater

In wezen is Aegon morgen de regisseur in een marionettentheater. In september ergerde de verzekeraar zich al mateloos aan het feit dat Rintje Ritsma uit de kernploeg stapte. En eind november was Aegon not amused met het kort geding over het schaatspak van Ritsma's persoonlijke trainer Wopke de Vegt. Sponsormanager Ton Elias had stiekem de ontbindende voorwaarden er al eens op nageslagen. Grote concerns sponsoren al lang niet meer om de naamsbekendheid te vergroten, maar om het imago te verbeteren. En daar past geen associatie met een verziekte organisatie bij. Wim Schenk: “Ik vind ik het volstrekt correct dat Aegon zegt dat het gelazer nu maar eens afgelopen moet zijn. Het zou een afgang van hier tot Sint Juttemis zijn wanneer we niet in staat blijken rust en eendracht te creëren. De verschillende standpunten hoeven niet stante pede uit de wereld, maar er moet wel een werkbare situatie komen. Kan uit onze organisatie niet de garantie komen dat het gelazer voortaan afgelopen is, dan is dat, zoals gezegd, het begin van het einde van de KNSB.” Nee, doet Schenk voorkomen, Aegon is morgen niet de stok achter de deur. “Aegon bemoeit zich niet met het beleid van de bond. Maar het bondsbestuur weet heel goed dat de huidige gang van zaken niet acceptabel is voor de sponsor.”

Het Team B onder leiding van Wim Schenk, die tot eind 1993 in diverse functies (toerisme en kunstrijden) aktief was binnen de schaatsbond, heeft het tij niet mee. Ze wordt gezien als een verlengstuk van de oude KNSB; al stapt uiteindelijk slechts één man uit het oude db (de controversiële Jan Charisius) over de brug naar het nieuwe. Nog nooit waren de kampen zo verdeeld, nog nooit ook kozen werknemers van de bond (de kernploegcoaches langebaan) zo openlijk partij, in dit geval voor de oppositie. Worden Wim Schenk cs gekozen, dan dreigen ze aan het eind van het seizoen op te stappen. De beoogde voorzitter reageert nogal formeel op dat dreigement. Hij beroept zich op het feit dat hun arbeidsrelatie naar de letter op 1 april 1996 afloopt en dat ze zich krachtens hun contract niet in de publiciteit mogen afzetten tegen het beleid van de bond. “Ik kan me voorstellen dat de emoties hoog oplaaiden, maar ik ben niet eens met de wijze waarop ze zich hebben geuit. Een van hen (Pfrommer, enige tijd kandidaat voor het alternatieve bestuur - red.) heeft zelfs geroepen dat er met mandaten is gemanipuleerd. Daar moet je mee oppassen. Je moet die uitlatingen of hard maken, of terugnemen, anders kun je voor smaad worden aangeklaagd. Dat opstappen aan het eind van het seizoen, ik geloof er in feite geen barst van.” En dan: “Mijn dilemma is dat de coaches tot een groep van zestig uit alle geledingen van de bond behoren, waarmee de mensen die het herstructureringsplan maken, in gesprek zijn.”

Het alternatieve bestuur, onder leiding van Leffert Oldenkamp, presenteerde zich twee dagen voor de jaarvergadering aan den volke. Van de KNSB-voordracht werd, buiten een rijtje namen, niets vernomen. Wim Schenk verbaast zich over het etiket 'conservatief' dat zijn Team B kreeg opgeplakt. Wat kan de schaatswereld van dat vijfmanschap verwachten? Met nadruk stelt de 58-jarige Schenk dat zijn ploeg vooralsnog niet meer is dan een 'interim zakenkabinet'; “for the time being”. Eventueel over zijn graf heen regerend, vindt Schenk dat de KNSB tot in lengte van jaren het podium voor zowel de top- als de breedtesport moet blijven. De bond mag de piramidale opbouw nooit vaarwel zeggen. “Het langebaanschaatsen is gigantisch belangrijk voor de bond. Het is een wereldsport, binnen Nederland. Vijf kilometer achter Nieuweschans weet niemand meer wie Rintje Ritsma is. We moeten niet vergeten dat het geld dat de ISU in de wereldbeker stopt, van het kunstschaatsen afkomt. Er is meer dan langebaanschaatsen alleen. Mijn filosofie is: Geef de keizer wat des keizers is. En je moet niet iets aan de koning geven wat des keizers is. Maar de KNSB is niet primair een organisatie die kernploegen in stand houdt.”

De nieuwe structuur moet voorzien in een beter gefundeerd topsportbeleid. “Maar bovenal moet de communicatie 300 procent verbeteren. Dat is nu een puinhoop. Het grootste deel van de ellende komt daar vandaan. Als team B benoemd wordt, moeten we op korte termijn binnen het dagelijks bestuur een directe contactman langebaan, kunstschaatsen, marathon en shorttrack benoemen. Het mag niet zo zijn dat sporters staan te bidden en te smeken om iemand te spreken te krijgen.”