Antillianen

Staatssecretaris Gijs de Vries van Koninkrijkszaken verblijft niet toevallig op de Nederlandse Antillen. Er zijn daar vele soorten van sociale en economische problemen. Een ervan is dat jongeren nauwelijks zicht geboden kan worden op een zinvol bestaan, met alle gevolgen van dien. Jongeren die problemen veroorzaken worden niet zelden naar Nederland gezonden, alsof het daar één groot heropvoedingsgesticht is.

De werkelijkheid is wranger. Veel van die afgezette jongeren komen bij gebrek aan beter al snel in criminele circuits terecht; zodanig dat enige tijd zelfs het verhaal ging dat de Antilliaanse justitie z'n ergste criminele probleemgevallen naar Nederland loosde.

Een feit is dat Amsterdam al enkele jaren te maken heeft met Antilliaanse probleemjongeren. Dat bracht de Amsterdamse wethouder Van der Aa ertoe wat te filosoferen over een registratie van Antiliaanse jongeren om zo meer greep op de vlottende groep te krijgen.

Hoewel er op vele gebieden een vorm van registratie bestaat, schrikt de term nog steeds af. Vandaar dat Van der Aa voornamelijk kritiek kreeg.

Oók van staatssecretaris De Vries vanaf de Antillen. Die wees er nog eens fijntjes op dat er in Nederland al een wettelijke aanmeldingsplicht bestaat voor hier arriverende Antillianen met geen of te weinig opleiding. Op die manier kan de overheid zorgen voor hulpverlening. Daarmee zou het probleem opgelost zijn - áls de betreffende jongeren zich ook daadwerkelijk meldden. En dat gebeurt te weinig, terwijl er te veel mogelijkheden zijn om meteen na aankomst in Nederland onder te duiken en af te glijden naar criminaliteit.

Zo vreemd is Van der Aa's gedachte dus niet. Met zijn reactie verplicht De Vries in elk geval zichzelf om de wet inburgering nieuwkomers wat de jonge Antillianen betreft werkelijk inhoud te geven.