Een gewone cantatedienst voor een 'lieve jarige'

Van onze verslaggevers AMSTERDAM - Slechts een paar Amsterdammers komen voor hare majesteit op zondagochtend vroeg hun bed uit. Een honderdtal mensen staat om tien uur achter het dranghek aan de Rozengracht.

“Over hoeveel minuten komt ze?', vraagt een Franse tiener in Inspector Clouseau-Engels aan omstanders. “Ze kan elk moment komen”, antwoordt een Amsterdamse leeftijdgenoot. Drie Franse vriendinnen willen weten wat de koningin komt doen. “Zie je dat gebouw?”, wijst de Mokummer omhoog naar de toren van de Westerkerk. “Nou, wat denk je?!”

De vroege vogels krijgen waar voor hun geld. Als de koningin de bus uitstapt, blijft ze even wachten op de andere koninklijke kerkgangers. Enthousiast wordt er gewuifd. Als de koningin de kerk in is verdwenen, is de Amsterdamse jongen bijna door het dolle heen: “Ze ziet er in het echt nog beter uit dan op tv!”

Een uur voordat de koninklijke gasten arriveren, wordt binnen in de Westerkerk de gemeentezang onder leiding van organist Jos van der Kooy gerepeteerd. “Doet u nu eens alsof u er echt zin in hebt. De tekstboekjes een beetje opzij, anders lijkt het een kerk vol postbodes. Vriendelijk kijken dan ziet het er direct anders uit”, moedigt hij het publiek aan. Nog is het niet naar zijn zin. “Het kan beter, dan bent u er weer voor tien jaar vanaf!”

Ds. Nico ter Linden had psalm 90 als thema voor zijn preek gekozen. Met enige aarzeling, geeft hij toe, omdat de psalm spreekt van Gods toorn en grimmigheid en je je kunt afvragen of zoiets past in een feestelijke kerkdienst. “Psalm negentig heeft het over de bloem die even bloeit en dan verdort, maar ingebed in Gods eeuwigheid. Leer ons zo onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen!”

Officieel is het een gewone cantatedienst. De koningin heeft, als 'gewone' kerkgangster, dan ook geen hoed op.

Er zijn wel tweehonderd zitplaatsen voor haar en haar gasten gereserveerd. Iedereen die de kerk binnengaat wordt aan strenge veiligheidscontroles onderworpen. De bloemen zijn ook wat royaal voor een gewone dienst.

Ter Linden spreekt de koningin slechts één keer rechtstreeks toe. Niet bij naam, maar als ''lieve jarige''.

In zijn slotgebed bidt ds. Ter Linden “voor haar die in ons midden voor Uw aangezicht haar geboortedag herdenkt. Dat zij haar werk moge doen met een wijs hart. En het werk van haar handen bevestigt dat!”

Ernstig kijkend bidt koningin Beatrix met de gemeente het Onze Vader hardop mee. De dienst eindigt met het bij de Oranjefamilie favoriete 'U zij de glorie'. Koningin Beatrix en prins Claus krijgen forse boeketten rode rozen mee.

Buiten is de haag belangstellenden wat dikker geworden. Maar het blijft behelpen met de Amsterdamse belangstelling voor Beatrix' zestigste verjaardag. Bij de passagiersterminal, waar de koningin met haar 160 gasten wegvaart voor een afscheidslunch op het IJ, staat zelfs nauwelijks een levende ziel. Niet alleen de Chaoten bleven thuis, ook de rest van Beatrix' onderdanen.

Pagina 6: de volledige preek 'De dagen van onze jaren' Pagina 7: de verjaardag van Beatrix