IMPULSEN

Van de moderne tempels die de 21ste eeuw met gemak zullen halen, is de supermarkt ongetwijfeld de voornaamste. Ik kom er graag, al laat ik in Samaritaanse buien ook de kleine buurt-middenstander van mijn salaris meegenieten. Toch ben ik volgens mijn omgeving geen goede supermarkt-winkelaar. Steeds luider wordt het geroep dat ik veel te weinig impulsaankopen doe, een onhebbelijkheid die ik aan mijn jeugd wijt, waarin men voor twee cent korting op een pak Castella zeeppoeder naar het andere eind van de stad fietste.

Het was mij zelfs niet opgevallen dat ze in supermarkten zinvolle zaken als brood en melk bij voorkeur in het holst van de winkel plaatsen en zout en suiker zelfs op onvindbare plekken. Schaamteloos vroeg ik er tot voor kort direct bij het betreden van de grootgrutterijen dan ook naar en ging op zoek zonder me door dure bonbons en gourmetmaaltijden van de samenstelling van mijn overlevingspakket te laten afhouden.

Het impulskarakter van een winkel zegt veel over de buurt waar je je bevindt. Staan zout en suiker direct achter de deur, dan hoef je je niet te schamen dat je alleen daarvoor komt. Chiquere supermarkten doen daarentegen hun best om je zolang mogelijk binnen te houden, met een gratis kop koffie bijvoorbeeld.

Omdat ik het iedereen, ook marktonderzoekers, graag naar de zin maak, besloot ik onlangs eens de gewenste impuls-aankoop te doen. Zonder scharrig boodschappenlijstje, ja geheel vrij van welke doelgerichtheid ook, trok ik op richting kruidenier. Om mijn voornemen kracht bij te zetten kocht ik van de dakloze, die zich tegenwoordig als eerste impulsaankoop voor deze tempels ophoudt, zijn krant en direct na het draaihekje zette ik mijn impulsen vol aan. In een mum lag mijn wagentje dan ook vol met chips, koekjes, een spaghettivork en tien krasloten, op weg om aan de kassa als impulsaankoper van de week te worden gehuldigd, beloond met een leven lang gratis brood en melk.

Maar gek, de caissière had kennelijk geen opdracht gekregen zwierige bon-vivants met meer egards of extra spaarpunten te belonen. Pas de zwerver buiten wist hoe het hoort en gedroeg zich als de Romeinse wachters in Caesar's Palace te Las Vegas. Duidelijk hoorde ik hem mompelen: Dag grote klant!