Van Mierlo: stampei schaadt Nederland in EU

Van onze parlementsredactie DEN HAAG - Minister Van Mierlo (buitenlandse zaken, D66) vindt dat de Tweede Kamer niet zo veel stampei moet maken over uitspraken van zijn Franse en Duitse collega's over de Europese Unie. Van Mierlo suggereerde gisteren in de Tweede Kamer dat zoiets het gezag van Nederland als voorzitter ondermijnt.

Van Mierlo probeerde gisteren in de Tweede Kamer de kritiek van GroenLinks, VVD en CDA op de Duits-Franse actie te sussen. Van Mierlo's collega's Kinkel (Duitsland) en De Charette (Frankrijk) zeiden maandag in Brussel dat zij de motor van de hervorming van de Europese Unie willen zijn, een klus die Nederland tijdens het voorzitterschap moet klaren. De Kamerleden Sipkes (GroenLinks), Weisglas (VVD) en Van der Linden (CDA) vrezen dat Bonn en Parijs Van Mierlo daarmee in de wielen rijden.

De minister herhaalde zijn uitspraken dat er weinig aan de hand is. Dat de Franse en Duitse minister het nodig vonden om in een persconferentie te benadrukken dat zij samen willen optrekken, heeft volgens Van Mierlo vooral te maken met hun binnenlandse situatie. “In de pers in Frankrijk en Duitsland bestaat het beeld dat de landen niet bereid zijn samen te werken. Dat was een doorn in het oog van de collega's, het werkte zeer negatief op de publieke opinie. Zij wilden tegengas geven. Dit was het moment om te laten zien dat ze wel degelijk bereid zijn. Ik wist dat zij dat zouden doen.”

Van Mierlo heeft de opmerkingen van zijn collega's “absoluut niet” als aanval ervaren. Dat in het Nederlandse parlement die gedachte wel speelde, vindt hij onverstandig. “Een proportionele zelfbewustheid is het beste tegen het gevoel dat er over je heen wordt gelopen en zeker als dat niet zo is.”

VVD'er Weisglas vindt dat het Nederlandse parlement waakzaam moet blijven dat Frankrijk en Duitsland niet een te grote rol in Europa voor zich opeisen. Van Mierlo waarschuwde voor gevoelens van onrust. Die kunnen juist bewerkstelligen wat Weisglas probeert te voorkomen. “Tachtig procent van de autoriteit van een voorzitter komt door de voorzitter zelf en twintig procent door hoe de nationale omgeving zich opstelt”.