Niemand weet of Levi het dit maal meent

TEL AVIV - Aftreden? David Levi, Israëls minister van buitenlandse zaken, heeft er zijn carrière van gemaakt. Zevenentwintig jaar zit hij nu in de Knesset, een groot aantal van die jaren fungeert hij ook als minister. De voorpagina haalde hij echter nog het meest door belangrijke ontmoetingen en kabinetszittingen, waar hij schitterde door afwezigheid, of het nu de internationale vredesconferentie in Madrid was, of onlangs nog, de grote economische conferentie in Qatar.

Alleen al het afgelopen anderhalf jaar, sinds het aantreden van de regering-Netanjahoe, heeft Levi zesmaal met aftreden gedreigd. Dan zat hij weer eens kwaad thuis. En net als nu, was het ook in verleden bij de stemming over de begroting meestal raak.

Met vooruitziende blik lardeerde Israëls satirische programma Chartsoefiem deze week zijn bijdrage met een koekoeksklok. Om de tien minuten kwam de koekoek met het gezicht van David Levi even uit zijn huisje onder het uitroepen van: 'Ik treed af!! Ik treed af!? Ik treed af??'

Toch valt onmogelijk te voorspellen of Levi het dit maal echt meent, of net als alle vorige keren (gedeeltelijk) zijn zin krijgt en weer even meedoet, tot de volgende uitbarsting.

Hieronder volgt een lijstje met Levi's voornaamste boycotacties. En hoewel de knipselmap er vol mee staat, is het nog onvolledig ook.

- 1981. Bij het tweede kabinet-Begin, weigerde Levi bij de installatieceremonie te verschijnen. Hij eiste de titel van vice-premier. Pas toen hij die alsnog kreeg, kwam hij opdagen.

- 1991. Premier Sjamir besloot zelf de delegatie naar de vredesconferentie in Madrid te leiden. Levi voelde zich gepasseerd en bleef thuis. Hij beschuldigt de premier ervan “constant pijlen met gif op mij af te vuren”.

- 1992. Levi dient zijn ontslag in omdat hij zich ondervertegenwoordigd voelt op de kandidatenlijst voor het parlement. Hij steekt zijn nog altijd vermaarde redevoering af waarin hij zijn partijgenoten ervan beschuldigt hem te beschouwen als 'een aap die net uit de boom is geklommen'. Levi wordt alsnog nummer twee op de lijst.

- Juli 1996. Bij de installatie van het kabinet-Netanjahoe dreigt Levi op te stappen als niet ook Ariel Sjaron een belangrijke ministerspost krijgt. Netanjahoe zwicht en voor Sjaron wordt een ministerie bijeengeveegd.

- Augustus 1996. Levi dreigt weer met aftreden, omdat Netanjahoe hem niet betrekt bij de politieke beslissingen. Drie weken speelt Levi kwaad. De ruzie wordt bijgelegd tijdens een lunch tussen Levi en Netanjahoe, waarin de laatste beterschap belooft.

- Juni 1997. Levi ontsteekt in woeden omdat Netanjahoe hem niet heeft gekend in een geheime bespreking tussen Sjaron en de nummer twee van de Palestijnen, Aboe Mazin. Hij dreigt met aftreden.

- Juli 1997. Levi is weer kwaad. Dit keer is het een mengeling van zijn groeiende ontevredenheid met de politieke en economische lijn van de premier en de steeds belangrijkere positie van Sjaron in het kabinet. Levi krijgt van Netanjahoe een brief waarin deze aan al Levi's eisen tegemoetkomt. Het is die brief waarmee Levi eergisteren zwaaide op de persconferentie, omdat Netanjahoe geen enkele belofte was nagekomen.

- Oktober 1997. Levi dreigt af te treden na de mislukte aanslag van de Mossad op een Hamas-leider in Jordanië. Levi is kwaad omdat hij niet tevoren gekend was in de plannen. Hij noemt de kans dat hij opstapt 'fifty-fifty'.

- Januari 1998. Levi zegt tegen de begroting te zullen stemmen en dat dit betekent dat hij opstapt.