PvdA

Jeltje van Nieuwenhoven schrijft de schuld van het falen van het kabinet in belangrijke mate toe aan premier Balkenende.

Hij zou onvoldoende ingegrepen hebben en zijn onervarenheid had hem parten gespeeld. Ik heb van enige onervarenheid van Balkenende niets gemerkt. Integendeel. Dat de LPF zo hoog kon scoren in de verkiezingen was te danken aan Fortuyn.

De politiek van Paars was doel van kritiek. Het regeren, als regenten, vervreemd van de burger. Een aanbod-regering, niet lettend op de vraag uit de samenleving. CDA, VVD en LPF beloofden beterschap. De LPF maakte er echter niets van, voornamelijk door een interne strijd om de macht.

Keer op keer werd beterschap beloofd, terwijl de rotzooi alleen maar toenam. Bestuurders met poen in plaats van met fatsoen. Een schande voor hun kiezers. Wat heeft de premier hiermee van doen? Had hij dit zootje om moeten vormen tot brave samenwerkers? Telkens weer gaf de premier de LPF het voordeel van de twijfel, waarbij hij zijn toenemende bezorgdheid uitte.

Met een ludieke geste (ansichtkaart) probeerde hij de moed erin te houden. Dat de PvdA de premier voor de val medeverantwoordelijk stelt, vind ik een schande. De PvdA kan zich niet beroepen op politiek amateurisme, zoals de LPF dat kon. De PvdA is in mijn ogen verworden van Partij van de Arrogantie tot de Partij van diepe Armoe.