Voor Ljubicic is het tijd om te oogsten

ROTTERDAM - In zijn portefeuille bewaart Ivan Ljubicic een foto van een trotse Goran Ivanisevic en de Wimbledontrofee. ,,Het bewijst dat als je iets echt wil, het ook gebeurt'', is de overtuiging van Ljubicic.

De overwinning van Ivanisevic op Wimbledon leerde Ljubicic dat in de sportwereld niets tot de onmogelijkheden behoort. Een paar weken later behaalde de Kroaat zelf zijn eerste titel, in Lyon. Een mijlpaal die hem vertrouwen en rust gaf. ,,Als je een paar finales verliest, ga je je afvragen of het ooit wel zal lukken.''

Dat er in het huidige tennis veel mogelijk is, ondervond Ljubicic deze week in Rotterdam. Ondanks de aanwezigheid van vier Grand Slamkampioenen (Ivanisevic, Kafelnikov, Safin en Johansson) haalde hij gisteren de halve finales. Hij won van Ivo Heuberger (6-3 3-6 6-3), in de eerste ronde de bedwinger van Ivanisevic. De volgende tegenstander van Ljubicic is Tim Henman.

De pas 22-jarige Ljubicic heeft al een bewogen leven achter zich. Na het uitbreken van de oorlog op de Balkan vluchtte de in Bosnië-Herzegovina (Banja Luka) geboren zoon van een electriciën naar Kroatië. Een barre tocht voor de tiener van destijds, die per vliegtuig en bus meer dan veertig uur in beslag nam. Na achttien maanden werd hij herenigd met zijn ouders in Zagreb.

Na bemiddeling van de Kroatische bond, die clubs in Europa aanschreef om Kroatische tennistalenten te huisvesten, kwam Ljubicic terecht in Turijn, bij de Italiaanse vereniging van Furlan en Camporese. ,,Omdat ik de taal niet machtig was en niet veel mensen kende, deed ik niets anders dan tennissen, tennissen en tennissen'', zei Ljubicic over die tijd.

Al die uren op de baan misten hun uitwerking niet. Ljubicic ontwikkelde zich goed en vond zijn weg in het internationale circuit. In 1999 sloop hij de tophonderd binnen en inmiddels staat hij hoger dan ooit, 33ste. Een positie die hij na zijn prestaties in Ahoy' opnieuw zal verbeteren. En nadat hij met Ivanisevic eerder deze maand Duitsland versloeg in de Davis Cup, is Ljubicic ook in eigen land geen onbekende meer.

In de populariteitpolls zal hij zijn illustere landgenoot nimmer passeren. Met name na zijn triomf op Wimbledon wordt Ivanisevic in Kroatië beschouwd als een held van de natie. Ook Ljubicic, liefhebber van hardrock muziek, heeft veel inspiratie geput uit de prestaties van Ivanisevic, hoewel Stefan Edberg zijn jeugdidool was.

Maar zijn tennis oogt als dat van Ivanisevic, met de opslag als gevaarlijkste wapen. Met dertig aces dreef Ljubicic een ronde eerder Kafelnikov tot wanhoop. Tegen Heuberger waren dat er negentien.

,,Niemand speelt graag tegen mij'', zei de man die in de eerste ronde vijf matchpoints overleefde tegen Jan Siemerink. ,,Ze hebben allemaal moeite met mijn spel.'' Op de baan toont hij zich een ware vechter. ,,Dat zal komen omdat ik geen makkelijk leven heb gehad.''

Ljubicic, die in tegenstelling tot Ivanisevic zijn militaire dienstplicht al heeft vervuld, vindt dat het na alle jaren van zware trainingsarbeid tijd is geworden om te oogsten. Hij rekent zichzelf tot de nieuwe lichting die het roer moet overnemen van de generatie Sampras, Kafelnikov en Agassi. ,,Ik heb van alle spelers uit de topzeven gewonnen, behalve van Hewitt.''