Ephimenco

Ik ben een eurofiel, een eurogek, een euromalloot en loop over van eurofanatisme.

Ik ben voor een centrale euroregering, een gezamenlijke Europese defensie en buitenlandse politiek. Ik hoop dat ik ooit de verkiezing van de eerste europresident zal meemaken. Ik vind dat zoveel mogelijk nationale bevoegdheden aan Brussel moeten worden overgedragen. Ik wil dolgraag een eurobiljet ontvangen om mijn eurocenten aan de eurofiscus af te dragen. Ik ben voor een vaste prijs van de euro-espresso van Groningen tot Palermo. De komende maanden zal ik naar België, Luxemburg, Frankrijk en Italië reizen. Vervolgens zal ik in augustus naar Potsdam in Duitsland rijden om deel te nemen aan de euromasters atletiek. Het perspectief om in al die landen met dezelfde munt mijn bad, bed en brood te betalen maakt me dol van geluk. Ik voel me allereerst Europeaan en dan pas Rotterdammer. Ik heb medelijden met de trage Britten en weiger dat land en zijn geldwisselkantoren te bezoeken. Ik heb de pest aan conservatieve eurosceptici, soevereinisten, anticontinentalisten en natuurlijk regionale dialecten die ik niet kan verstaan. In 1991 was ik in Maastricht voor de geboorte van het verdrag en ben daar trots op.

In de ochtend van de eerste dag van het heilige eurojaar 2002 spoedde ik me vol verwachting naar de dichtstbijzijnde geldautomaat als een hoge priester naar zijn altaar. Ik sloot mijn ogen en wachtte af, dit om mijn zintuigen, afzonderlijk van elkaar, beter te laten genieten. Eerst voelen en dan pas zien. De gleuf gaapte open en ik slaakte een eurokreetje. Het voelde aan als gebakken lucht. Als sigarettenvloeitjes. Veel te dun, veel te klein en veel te licht. Toiletpapier in mijn hand. Ik opende mijn ogen en viel bijna achterover. Dit is dus wat een paar duizend jaar aan rijke beschaving heeft voortgebracht. Dit is dus alles wat het kunstzinnige Europa van Rembrandt, Vélasquez, Van Gogh, Picasso, Magritte en Dali in staat was te baren. Zielloze coupures! Flauwe kleuren met een schreeuwend gebrek aan contrast! Kinderlijke grafische vormgeving! Saaie bruggen! Het geheel onecht ogend. Grauw, mistig, vaal, flets, verschoten, uitgewassen, versleten. Leg dat poepbruine eurotientje naast zijn guldenconfrater en de eurotranen springen je euro-ogen uit. Deze euroschande kan alleen door de legen-darische woorden van Margaret Thatcher worden geïllustreerd: I want my money back!