Irak en de VN-inspecteurs

Vrijwel zeker zal het er dit jaar niet meer van komen, maar voor volgend jaar zijn de tekenen van oorlog tegen Irak uiterst dreigend.

Nu al heeft de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Colin Powell laten weten dat de regering van Saddam Hoessein met haar rapport over Iraks wapenprogramma's niet heeft voldaan aan resolutie 1441 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. En hoewel Powell nog de meest gematigde minister uit het team van president George W. Bush is, zou je kunnen zeggen dat van een Amerikaan geen ander oordeel over de Iraakse wapenlijst te verwachten is. Maar ook volgens Hans Blix, de leider van de VN-wapeninspecteurs, die momenteel in Irak naar verboden wapens op zoek zijn, moet Irak nog veel zaken ophelderen.

Maar waar Powell, ongetwijfeld in opdracht van zijn baas, onmiddellijk wees op de 'ernstige gevolgen' die een schending van resolutie 1441 voor Irak kunnen hebben, luchtte Blix eind vorige week zijn hart over het gebrek aan medewerking bij het zoeken naar verboden wapens dat hij en zijn inspecteurs van Amerika en Groot-Brittannië ondervinden. De klacht van Blix is begrijpelijk. Amerika en Groot-Brittannië houden vol zeker te weten dat Irak beschikt over verboden wapens. Maar tot op heden hebben Blix en de zijnen, die al bijna een maand bezig zijn, nog niets gevonden, terwijl beide landen hebben geweigerd die informatie te verschaffen die blijkbaar nodig is om wel iets te vinden.

Dat is onlogisch en ongewenst. Amerikanen en Britten zijn, zeker gezien hun uitlatingen, gebaat bij een hartelijke samenwerking met de VN-wapeninspecteurs en zij zouden Blix en de zijnen die informatie moeten verstrekken die ze nodig hebben om hun werk goed te doen. Uitroepen dat het Iraakse regime moet bewijzen dat het niets verbodens meer heeft, is niet voldoende en maakt hun stellingname in deze crisis zeker niet geloofwaardiger.

Saddam heeft in het verleden bewezen onbetrouwbaar te zijn als het gaat om openheid omtrent het bezit van zijn massavernietigingswapens. Saddam moet deze keer strikt gehouden worden aan zijn verplichting mee te werken met de V-raad en volstrekt open kaart te spelen. De VN-inspecteurs kunnen daarbij als breekijzer fungeren, en verdienen daarbij alle steun die ze nodig hebben.