Schouten

Ik heb niet zo lang geleden op een culturele aangelegenheid in Brussel een paar woorden gewisseld met Sylvia Kristel.

Ik vond haar nog altijd erg mooi dus wat we elkaar te vertellen hadden ben ik vergeten. Maar ik weet wel wat ik haar had móeten zeggen: ooit ben ik nog uit een film van je weggelopen. Emmanuelle 2, 1975; in dat jaar werd je nog op je eenentwintigste meerderjarig en dat wonder was zojuist aan mij voltrokken: eindelijk mocht ik zonder toestemming van mijn ouders trouwen. Een vriend van me, Hans Groenenboom ('waer bestu bleven?') vond dat we ernaartoe moesten. Achteraf denk ik dat hij vooral naar die film wilde om er nadrukkelijk weg te kunnen lopen: nee hoor, zulke flauwekul is niks voor ons. In elk geval stonden we na nauwelijks een half uur verveeld weer buiten. En zo komt het dat ik geen zinnig idee heb waar die film over gaat of wat er zoal in gebeurt. Dat alles had ik mevrouw Kristel misschien willen zeggen, zoals gerijpte mensen vertederd over hun kinderachtigheden mogen praten. Maar het kwam er niet van.

Afgelopen zaterdag was Emmanuelle 2 weer op televisie te zien, op de smoezelige zender V8. Mijn kans om de onderbroken film alsnog tot een goed einde te brengen. Dat het inmiddels om de Swiebertje van de erotische film moest gaan, begreep ik op voorhand ook wel, maar welwillend nam ik op mijn eigen bank plaats.

Helaas, als ik Sylvia Kristel nog eens tegenkom moet ik haar bekennen dat het alweer niet lukte. Het ging gewoon niet. De film bleek door de tijd in een soort talencursus te zijn veranderd, waarin je moest leren wat 'Ik wilde gewoon ontmaagd worden' in het Frans is. En heel precies zinnetjes uitspreken als 'On s'embrasse, c'est tout'. En ik zag waarom het nooit wat met de Franse erotische film is geworden; ze zijn er eigenlijk te netjes voor. Er wordt een soort Richard Clayderman van stal gehaald die zoet meespeelt, de camera blijft teer rusten op een toefje schaamhaar dat uit wat badschuim tevoorschijn komt. Een keurige zakenman glimlacht verlicht als een vriend vraagt of hij het niet erg vindt dat zijn vrouw elders een orgasme krijgt. En voor de Oosterse toets krijgt men zo nu en dan een acupunctuurbehandeling. Kortom, na drie kwartier zapte ik weg. Misschien later nog eens, in het bejaardentehuis.