Scholier heeft anti-spijbel zorg nodig

Van onze onderwijsredactie NOORDWIJKERHOUT - Een op de vier scholieren in mavo, VBO en voortgezet speciaal onderwijs (VSO) heeft eigenlijk behoefte aan meer 'zorg' die moet voorkomen dat de jongere vervalt tot spijbelen of een voortijdig vertrek van school.

Binnen die groep, van 400 000 jongeren, zijn wel verschillen: een op de acht scholieren zou aan een individuele leerroute voldoende hebben, terwijl anderhalf procent een school nodig heeft die aanzienlijk meer opvang biedt. Een procent is voor het onderwijs helemaal 'ongrijpbaar'.

Dat staat in een nog niet gepubliceerd Rotterdams rapport 'Tussen wal en schip', dat gisteren ter sprake kwam tijdens een symposium van leerplichtambtenaren en leerlingbegeleiders over voortijdig schoolverlaten. De getallen in het rapport zijn hoger dan die tot dusver vaak worden gehanteerd: het rijk gaat ervan uit dat in alle schoolsoorten samen 80 000 jongeren zonder diploma van school komen. Daarbinnen zou er een risicogroep zijn van 12 500 jongeren die VBO of mavo niet afmaken. Projecten tegen spijbelen of 'schooluitval' tieren inmiddels welig.

Maar volgens F. Spliethoff van het Katholiek Pedagogisch Centrum is de kwaliteit ervan lang niet altijd goed. Zo zijn er volgens hem nogal wat kortdurende projecten tegen criminaliteit die een averechts effect opleveren. Een ander probleem is dat een school alleen incidenteel aandacht toont voor z'n potentiële dropouts. Onderwijl treedt het probleem steeds jonger op. Volgens K. Kunst, vice-voorzitter van de Nederlandse vereniging voor leerlingbegeleiding, verschillen scholen enorm in hun aandacht voor en resultaten met het probleem. “Op de spijbelopvangprojecten is het de mensen duidelijk dat ze veel meer klanten hebben van de ene school dan van de andere.” Op veruit de meeste scholen wordt te weinig tijd uitgetrokken voor leerlingbegeleiding, vindt Kunst. Op de meeste scholen heeft een mentor een half uur per week de tijd voor dat werk. Dat zou minstens vijf uur moeten zijn, zegt Kunst: “Nog een stap vooruit zou het zijn, wanneer een leerling zelf kan bepalen bij wie hij aanklopt.”