Washingtonse zusterorganisaties houden meningsverschillen doorgaans binnenskamers

Van onze redactie economie AMSTERDAM - Het beleid van het Internationaal Monetair Fonds om de economische crisis in Azië het hoofd te bieden, is tot dusver weinig succesvol en roept ook steeds meer kritiek op.

Zelfs de Wereldbank, nauw betrokken bij de steunoperaties onder leiding van het IMF aan Thailand, Indonesië en Zuid-Korea, begint openlijk twijfel te uiten over de juistheid van het door het IMF voorgeschreven recept voor de crisis in Azië.

Wereldbank-econoom Joseph Stiglitz, een vroegere adviseur van de Amerikaanse president Clinton, sprak gisteren in de Amerikaanse zakenkrant The Wall Street Journal de vrees uit dat de voorwaarden die het IMF verbindt aan de miljardensteun, de betrokken landen in het Verre Oosten alleen maar verder in het moeras zullen drukken.

Eisen als verhoging van de rente en het wegwerken van begrotingstekorten kunnen makkelijk leiden tot een recessie, betoogt Stiglitz.

De Wereldbank wijst op de grote verschillen tussen de crisis in Azië en de schuldencrisis die in de jaren tachtig Latijns-Amerika teisterde. In dat werelddeel was destijds sprake van grote overheidstekorten bij een oververhitte economie. In Azië zijn de overheidstekorten relatief beperkt, of zelfs helemaal afwezig, terwijl er ook geen sprake is van oververhitting. Toch schrijft het IMF ook daar voor dat de regeringen de rente moeten verhogen, minder geld mogen uitgeven en de belastingen dienen te verhogen.

De hoge rente en de eis om begrotingstekorten snel weg te werken via bezuinigingen, werkt volgens de Wereldbank contraproductief, omdat er veel bedrijven door failliet kunnen gaan. “Vrijwel elke econoom in de VS verwerpt het principe van een evenwichtige begroting tijdens een recessie”, zegt Stiglitz. “Waarom zouden we dat negeren als we andere landen advies geven?”

De topeconoom meent dat het bij de problemen in Azië vooral gaat om een vertrouwenscrisis. “Je moet ervoor waken deze landen in een ernstige recessie te duwen. De inspanningen moeten zijn gericht op zaken die de crisis veroorzaakten.”

De openlijke kritiek van de top-econoom is opmerkelijk, omdat IMF en Wereldbank hun meningsverschillen doorgaans binnenskamers houden. De verhoudingen tussen de twee zusterinstellingen in Washington zijn nu echter blijkbaar zo gespannen, dat Stiglitz en zijn team hun verschil van inzicht volgende week met de IMF-top willen bespreken.

Het IMF is weinig gelukkig met de kritiek. “Een meningsuitwisseling is niet ongezond, maar we zouden als twee nauw verwante instellingen niet met verschillende macro-economische analyses naar buiten moeten komen”, reageert David Williams, de financiële topman van het IMF.

De officiële woordvoerder van de Wereldbank spreekt overigens tegen dat er een verschil van mening is met het IMF.