Op veler en herhaaldelijk verzoek van lezers c.q. fans - duizendmaal dank voor de vele spontane leuke trieste en gave reacties! - vandaag iets over mijn naam.
Ayatollah is een naam die velen tot de verbeelding spreekt. Voor sommigen positief en voor een aantal andere goochemerds 'niet zó'. De meest gestelde vraag tot nog toe is van wie ik mijn naam gekregen heb. Stomme vraag; van mijn ouders natuurlijk. Verder: waarom ik zo heet en hoezo... met een naam als de mijne maak je nogal hilarische dingen mee. Vooral omdat ik naamgenoot ben van de 'Grote Aya' van Iran. Zo werd ik een keer in de stad aangesproken door een stel Iraanse asieloekers. Ze vroegen me of ik een formulier wilde inullen en van handtekeningen voorzien, tegen de Iraanse regering. Ik was het niet helemaal met hen eens, maar dacht dat ik het toch maar moest doen. Dat heb ik geweten. Die vent tieren en krijsen! Dat ik zoiets durfde op te schrijven. Verontwaardigd liep ik weg. Het zij zo.
Het leven van een vriendelijk schrijver, die lief probeert te zijn voor zijn medemens... Desalniettemin ben ik blij met mijn naam. Voor jullie ben ik waarschijnlijk de eerste Ayatollah die jullie zo langzamerhand leren kennen. Steeds vaker kom ik in aanraking met de vriendelijkheid van anderen. Ruim vijftig jaar na dato wordt men nog altijd verondersteld een ander te beoordelen op grond van naam en uiterlijk. Enfin. het komt wel goed. Jullie weten nu bijna alles, en o ja, mijn ouders vonden het vooral een mooie naam: 'gedicht van god'.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.