Uit BRIEVEN van lezers

Afgebroken Zondagmiddag keek ik naar de rechtstreekse uitzending van de herdenking in de Portugees-Israëlietische Synagoge. Alle lof voor de Nos. Maar tot mijn verbijstering meldde Henny Stoel rond 17.45 uur, met spijt in stem en ogen, dat de uitzending moest worden afgebroken wegens gebrek aan zendtijd. De Teleac moest er achter aan met het programma 'Knoop in je zakdoek', met als thema . . . 'vrienden maken', contacten leggen! Werden die gelegd of weer verbroken? Als premier Kok en Ed van Thijn proberen een beetje te verzoenen, boetvaardige woorden en gedachten uit te spreken, namens velen, en de koningin spreekt op 5 mei over waakzaamheid, afglijden, tolerantie (of intolerantie), waarom dan deze harde, onvriendelijke houding van Teleac ten opzichte van onze joodse naasten? Op een moment, dat wij waardig willen herdenken? Oosterhout H. Beynes

Afgebroken (2)

Ik heb geen 'knoop in m'n zakdoek' nodig om me te herinneren, waarvan we 50 jaar geleden bevrijd werden. Als de directie van Teleac een eigen geheugentrainingsprogramma belangrijker vindt dan het herdenken van de moord op onze joodse landgenoten, deugt ze niet voor haar taak! Aftreden dus!

Nieuwegein J. W. Mulder

Afgebroken (3)

De beslissing van Teleac om afbreuk te doen aan de uitzending vanuit de synagoge spoort precies met (en demonstreert daarmee ook) het fatale mechanisme waardoor de bezetter - met zijn Nederlandse mede-nazi's - zo eenvoudig onze joodse bevolking kon uitroeien. Dit mechanisme kwam tot uiting in het opvolgen van de regel: de zaken liggen nu eenmaal vast en persoonlijk verantwoordelijk daartegen stelling nemen is uit den boze. Of dit tot uiting komt door de tram niet te laten rijden (van Hollandse Schouwburg naar station) of door geen overschrijding van een tv-uitzending toe te staan: het mechanisme is hetzelfde.

Lichtenvoorde T. Laaper

Reïncarnatie

Parmentier en Roukema stellen in hun Podiumartikel van 3 mei dat reïncarnatie niet of nauwelijks thuishoort in de christelijke traditie: “een doodlopende zijweg.” De gnostiek, die reïncarnatie voorstond, wordt verworpen als christelijke ketterij. Ik heb geleerd dat alle ketterijen in hun afsplitsing goudsporen meenemen. De orthodoxie verliest met iedere veroordeling van een ketterij iets kostbaars, zoals meestal gebeurt bij polarisatie van standpunten.

In het tot voor kort ongehoorde gesprek met de grote godsdiensten kunnen christenen niet om het thema reïncarnatie heen. Dit thema afsnijden door het als onchristelijk te bestempelen, lijkt me dan ook kortzichtig en voorbarig. Wat is er voor een christen eigenlijk op tegen om te menen dat een mens kan reïncarneren? Het maakt niet uit of dat vooruitzicht plezierig is of juist niet. De argumenten voor een of ander voortbestaan in een nieuwe menselijke gedaante lijken mij almaar sterker te worden. Ook voor mij nog niet helemaal overtuigend, maar ze zetten mij aan het denken, en ik zie nu geen absolute tegenstelling met de christelijke visie op geboorte, dood, verlossing, opstanding, uniciteit van ieder mens, en noem maar op.

Leusden J.I.M. van Adrichem

Reïncarnatie (2)

Kunnen karma en reïncarnatie een plaats hebben binnen de christelijke beleving? Mij dunkt: het zou moeten kunnen, maar is niet de Boodschap. Beide geven slechts een mogelijke verklaring voor het hoe en waarom van (levens-)gebeurtenissen en omstandigheden. Houdt men die ideeën buiten de kerk, dan houdt men de kerk klein, bekrompen. Worden ze meegenomen dan vergroot men de kerk; dat is wel een boodschap. Maar de Boodschap is zoals in de Bijbel (maar ook in andere heilige geschriften) staat geschreven, de liefde van de mensen voor elkaar, de Schepping en de Schepper.

Dat is feitelijk ook het enige waarop we elkaar kunnen, mogen en moeten aanspreken. De rest is weinig meer dan een verdieping van het geloof en/of een interessante en wellicht leerzame polemiek.

Gouda J. D. Hagedoorn

Groene hart

Het artikel over het Groene hart (Trouw, 6 mei) is me uit het hart gegrepen. Wat moeten we onze kinderen en kleinkinderen straks nalaten? Een volgebouwd Holland waarvan we later onze kleinkinderen de foto's kunnen laten zien, hoe het was toen we er nog mee konden stoppen? Er zijn inderdaad andere oplossingen mogelijk zoals de kustlokatie, wellicht de Markerwaard, maar laten we daar alstublieft haast mee maken, en het landschap niet verder aantasten. Er moet eigenlijk nu al een bouw- en uitbreidingsstop komen anders zijn we echt te laat.

Rozenburg O. Boskma