Fruitoogst

Het is alles of niks bij ons Franse huis. Of wij hebben, zoals vorig jaar, een boom met makkelijk vijftig kilo appels, of wij hebben, zoals dit jaar, dezelfde boom met een armzalig appeltje. Ging het waaien, liet de zak nog los ook! Maar vorig jaar hadden we amper een enkel rood besje en dit jaar hadden we weer emmers vol rode bessen, nog steeds van dezelfde struiken. De natuur weet wat.

Dit jaar zijn het de overal groeiende bramen die om aandacht schreeuwen. Vorig jaar nog waren ze er te laat bij, deze keer beloven ze ons tot ver in september te zullen bedienen. Geoefend als we geraakt zijn met de onbetrouwbare aanvoer van bessen, om nog maar te zwijgen van de appels, stoofperen en paddestoelen, beginnen we niet met allerlei gerechten te zoeken waar bramen bij of in kunnen. Zoveel zijn dat er trouwens niet - we hebben uiteraard even gekeken. Wij bellen onze moeder die ons qua rode-bessenverwerking twee jaar geleden met enkele geselecteerde recepten meer dan goed bediende. Van puur elan hebben we toen ook een elektrische fruitverpulveraar gekocht die terzijde een stroompje echte bessensap loslaat. Had u ook al eens een flesje echte bessensap aangeschaft in de winkel? Dat smaakt er dus niet naar. Qua bramen adviseert moeder de oude bramenjam. Potten vol, we gaan in de relatiegeschenken. Men is gewaarschuwd.

We hebben trouwens zojuist ontdekt dat die grote boom in de belendende wei die wij voor niks dachten te deugen voor het eerst helemaal vol zit met walnoten. Notenolie? Waar is de telefoon?