*

 
dossier

Archief

Een goede Beaujolais met Pinksteren

RONALD DE GROOT − 30/05/98, 00:00

Volgens de jongste paginagrote advertentie van Albert Heijn moeten we aan de Cru Bourgeois uit 1996, met een stuk Zaanlander kaas.

Niets ten nadele van wijnkoper Michel (hij heet echt zo), maar Bordeaux uit 1996 is eigenlijk nog een beetje te jong om nu te drinken. Natuurlijk heeft hij een goede slag geslagen, en natuurlijk zouden deze wijnen nu veel duurder zijn, maar als u ze koopt, bewaar ze dan nog een jaar of drie. Er zijn goede koopjes bij, zoals de Cheteau Saint-Paul 1996 (f15,95), die veel fruit heeft, in combinatie met mooi hout. Overigens de enige wijn waar - terecht - bij staat dat hij door flesrijping kan verbeteren.

Dit pinksterweekeinde is meer iets voor een mooie Beaujolais. Een goede Beaujolais vinden is niet zo'n probleem. Alle mindere druiven zijn al lang tot Beaujolais Primeur verwerkt. Daar zijn de wijnboeren dan mooi vanaf, en vervolgens kunnen ze zich concentreren op het betere werk. Dat zijn voornamelijk de crus, wijnen uit de beste gemeenten, die zich vooral in het noorden bevinden. De gewone Beaujolais, en ook Beaujolais Primeur, komt voornamelijk uit het zuiden van de streek. De grond is hier rijk, en de druiven zijn dan snel een tikje verwend. Eigenlijk levert dat nooit de beste wijnen op.

De betere heuvels, in het noorden van de streek, zijn bestemd voor de Beaujolais-Villages. Daar staan de druivenstokken mannetje aan mannetje: er is amper ruimte voor een boom of struik. Het gaat hier goed met de wijnbouw, dat is duidelijk. Binnen deze Beaujolais-Villages vinden we de crus, de beste wijngemeenten. De crus hebben het recht de eigen naam op het etiket te vermelden. Bekende crus zijn Fleurie, Morgon, Moulin e Vent en Julienas. Het is niet toegestaan om de crus als Beaujolais Primeur op de markt te brengen. Wil een producent van een cru toch een Primeur maken, dat wordt het hoogstens een Beaujolais-Villages Primeur.

Beaujolais ontleent zijn fruitige karakter aan de gamaydruif. Die is geschapen voor het maken van soepele, fruitige wijnen. Ook de gisting is aangepast: met een speciale gisting op de schillen, maceration carbonique, krijgen de wijnen veel fruit en frisheid, maar blijven ze ook licht. Serieuze boeren proberen hun wijnen meer kracht te geven. Dezelfde gamay is overigens al sinds mensenheugenis ongeschikt bevonden voor het maken van 'echte' Bourgogne.

In 1395 werd er een order uitgevaardigd waarbij deze 'zeer minderwaardige druivenstok' definitief uit de Bourgogne werd gebannen, ten gunste van de pinot-noir, nog altijd de druif van de grote rode Bourgognes. De gamay lijkt dan ook vrijwel alleen geschikt voor de Beaujolais. We vinden deze druif wel elders ter wereld, maar ze levert nooit die wijnen met fruit en sap op zoals hier. Een perfect huwelijk.

Regnie 1997, Abel Pinchard Albert Heijn, f11,95

Van de crus van de Beaujolais is Regnie ongetwijfeld de minst bekende. Dat heeft waarschijnlijk veel te maken met de late erkenning van deze wijn. Pas sinds tien jaar heeft men hier het recht de aparte appellation Regnie te voeren. Daarvoor was het gewoon Beaujolais-Villages. Geen onbelangrijk gegeven, want het zorgt er voor dat de prijs van de wijnen nog beduidend lager is dan die van andere crus, terwijl de wijnen niet per se minder hoeven te zijn. Dat geldt heel duidelijk ook voor deze Regnie van Abel Pinchard. Hij ruikt intens naar kersen en frambozen en hij smaakt heel fris en sappig; perfect om nu te drinken.

Domaine du Clos du Fief 1997, Beaujolais-Villages, Michel Tüte Okhuysen, f16,75

Michel Tüte, met zijn domein in Julienas, is een van de wijnboeren van de nieuwe generatie. Hij let er goed op dat de opbrengsten van de wijngaarden niet te hoog uitvallen, zodat zijn Beaujolais duidelijk krachtiger en steviger zijn dan doorsnee-exemplaren. Dan zie je ook dat deze wijnen wel degelijk ook bewaard kunnen worden, zelfs zonder enig probleem gedurende enkele jaren. Dat geldt zeker voor wijnen van de jaargang '97, die in de Beaujolais uitgesproken goed is uitgevallen. Veel wijnen uit '97 hebben mooi rood fruit en veel frisse zuren, een combinatie die ze erg levendig maakt. In '96 zijn de wijnen beduidend wisselvalliger van karakter, met een aantal wijnen die al bijna te rijp en te ver ontwikkeld zijn.

Zijn Julienas is een fantastische wijn, krachtig en rijk, met nog veel reserve. Maar zijn Beaujolais-Villages is eveneens zeer goed, bovendien iets goedkoper en geschikt om iets eerder te drinken. Het is een dijk van een villages, zeer vol en krachtig, met heerlijk rood fruit, wat tannines nog, met kersen, aardbeien en een romigzachte smaak.

Fleurie 'Poncie' 1997, Domaine du Vissoux Vinoblesse, plm. 20 gulden

In de Beaujolais heeft men in de loop der jaren soms een bedenkelijke reputatie weten op te bouwen. Verhalen van gerommel, het toevoegen van te veel suiker (chaptalisatie), het produceren van extreem grote hoeveelheden wijn, soms meer dan men op grond van de officiâle gegevens zou mogen verwachten, van alles is er gepasseerd. Pas de laatste jaren hebben allerlei producenten zich ingespannen voor een verbetering van kwaliteit en imago. Pierre-Marie Chermette, van het Domaine du Vissoux, zoekt het in een verlaging van de hoeveelheden suiker, dus beduidend minder chaptalisatie.

Daardoor blijven de wijnen lichtvoetig en elegant. In de wijngaard streeft hij naar een zo gering mogelijk gebruik van gifstoffen en kunstmest. Al zijn wijnen zijn voorzien van heerlijk fruit, Beaujolais op zijn best.

De Fleurie Poncie is niet zijn allerbeste wijn, maar wel heel goed en nu al prima te drinken. Deze '97-er heeft even lucht nodig om open te gaan, maar maar dan komt het mooie fruit, dat terugkomt in de smaak, die aangenaam lichtvoetig is, maar toch verrassend krachtig, met room en een vleugje kaneel.

Regnie, Domaine de Brirette, Georges Blanc 1997 Wijn Verlinden, plm. f14,95

Er zijn niet alleen veel kleine wijnboeren actief in de Beaujolais, maar ook grotere domeinen en handelshuizen. En dat niet alleen, we vinden er ook grote chef-koks, die hun eigen wijnen maken. Geen koken met sterren, maar wijn met sterren. Georges Blanc, van het gelijknamige driesterrenrestaurant in Vonnas, koopt wijn bij domeinen in de gehele Beaujolais en brengt deze uit als een serie wijnen onder eigen naam. Het zijn zeer verzorgde Beaujolais, zacht en romig.

Een enkele wijn uit de serie heeft helaas wat te veel rijping op eikenhouten vaten gehad, waardoor het specifieke Beaujolais-karakter verloren gaat. Dat geldt absoluut niet voor een van de fraaiere wijnen uit de serie, de Domaine de Brirette, (weer) een Regnie. De prijs is nog redelijk, bij een wijn die eruitspringt door een prima kwaliteit. Hij heeft een heel elegante stijl, mooi fruit en room, enige stevigheid nog, maar dat rondt nog wel af met een jaartje rijping, hij is vooral lekker fris en zuiver, met een goede lengte.

mailIcon print |