EEN STOK MET EEN ZADELTJE

Een wat suffige man in een grijs pak en een bril met dikke glazen op zijn hoofd parkeert zijn fiets bij het overvolle terras, onder een boom. Hij kijkt een beetje droog om zich heen en doet de deksel open van een houten bakje achter op de bagagedrager van zijn fiets.

Alsof hij thuis is begint hij rustig een voor een zijn kledingstukken uit te trekken. Hij vouwt ze netjes op en stopt ze in het bakje. De mensen op het terras stoten elkaar aan. Als hij zijn broek uit trekt verschijnt er een gekleurde string vol glimmende pailletjes. Hij heeft inmiddels de volle aandacht en smeert zich in met olie. Uit het bakje haalt hij een stok met een zadeltje er op tevoorschijn. Hij spring er op en leunend op een hand doet hij een soort zweefstand. Er volgt een serie gammele circuskunstjes die eindigt met een bibberig trapeze-nummer aan een touw in de boom. Als de voorstelling afgelopen is, klapt zijn publiek expres veel te hard.

Trots zet hij zijn bril weer op zijn neus. Hij trekt zijn kleren weer aan en fietst opgetogen naar huis. Daar vraagt zijn bedlegerige moeder aan hem: “Wat doe je toch elke avond in de stad, jongen?”