Succes basketbalweek maakt organisatie bang

HAARLEM - Maccabi Tel Aviv is winnaar geworden van de vijftiende Haarlem Basketbal Week (HBW). De Israëliërs versloegen in de finale Kalev Tallinn met 96-78. Het Nederlandse onderonsje tussen EBBC en Den Helder om de vijfde plaats eindigde in een zege voor de Bosschenaren: 87-71.

Na afloop van de vijftiende editie van De Week kon de organisatie tevreden terugzien. Twintigduizend bezoekers kwamen in zeven dagen naar Haarlem. Zij verlustigden zich aan topbasketbal en vergaapten zich aan de acts uit het omlijstend programma. Want dat is de Haarlem Basketbal Week: een mix van sport en amusement van hoog niveau.

De HBW is traditie. Iedere wedstrijd kent een man of the match. Die hoort er even goed bij als de verkiezing van beste aanvallers, rebounders en defenders van het toernooi. De Luvabulls, de bij het publiek zeer populaire cheergirls uit Chicago, zijn al evenmin weg te denken als John Miles' Music is my first love, de muzikale leader van het toernooi. Traditioneel worden er fietsen weggegeven, mag er door toeschouwers van grote afstand op de basket gegooid worden voor een reis naar Amerika en zijn er in de pauzes en tijdens time-outs optredens van NBA-mascottes, trampolinespringers en dansers.

De HBW is ook vernieuwing. Ieder jaar wat nieuws, ieder jaar iets beters, is het credo. Dit jaar kreeg Haarlem de universiteitsploeg van North Carolina over de vloer. Een buitenkansje, waarvoor met graagte het programma werd aangepast. Nieuw was ook de komst van Michael Noble, speaker van de Atlante Hawks, waardoor de Haarlemse week nog weer wat meer aanschurkte tegen het Amerikaanse voorbeeld.

Het succes van deze noviteiten maakt organisator Frank Voskuilen wel een beetje bang. “Hoe kun je dit nog evenaren of verbeteren?” Hij hoopt dat Dean Smith's North Carolina een trekker voor de toekomst is. “We gaan de komende tijd alle topcolleges benaderen. Ik hoop dat Smith voor ons reclame wil maken, als dank voor onze uitstekende verzorging. Als we dan onze toernooiformule moeten aanpassen doen we dat; daar zijn we in Haarlem opportunistisch genoeg voor.”

Verder is de HBW een belangrijke etalage. Van heinde en ver komen scouts om spelers te bekijken. Zoals Tim Shea, woonachtig in Madrid, coach van Spaanse en Italiaanse clubs, maar bovenal, getuige zijn visitekaartje, 'Coordinator European Scouting' van de New York Knicks. Vorig jaar zagen scouts in Haarlem Est Muursepp en haalden hem naar de States. Dit jaar heeft Shea nog geen uitblinkers gezien. Ja, Menegin en Damiao van Varese bevallen hem wel. En natuurlijk Kattasj van Maccabi.

Shea rapporteert voor zichzelf in een handrecordertje. Wat denkt hij van Serge Zwikker; maakt de Nederlander een kans voor de NBA in de komende draft? “In de tweede ronde”, zegt Shea zonder een spoor van twijfel. En wat vindt hij van Marcel Huybens, de nummer tien van EBBC, die door Dean Smith openlijk gecomplimenteerd werd? “Te oud, al 32”, zegt Shea, en als hij erop gewezen wordt dat Huybens 'pas' 28 is: “Dean Smith is een beleefde man; hij mag iedereen.” Dat is dan een geruststelling voor Jos Wolfs, de coach van EBBC uit Den Bosch. “Huybens speelde een fantastisch toernooi, maar op een verkeerd podium. Zijn marktwaarde stijgt zeker”, was diens angstige conclusie.

De HBW staat ook altijd garant voor een relletje. Het ene jaar klaagt een sponsor over de geringe tv-aandacht, het andere jaar spat de selectie van het Nederlands team uiteen en dit jaar was er de uitspraak van Voskuilen dat de HBW weleens uit Haarlem zou kunnen vertrekken. De grondslag van dit dreigement is tweeledig. Voskuilen: “We praten regelmatig over de toekomst. De vraag is of men hier in Haarlem niet een beetje op de Week uitgekeken raakt. Ik bespeur die stemming weleens. Daarnaast tonen veel andere steden belangstelling voor het evenement.”

Haarlem leek Voskuilen een duwtje in de rug te geven, toen er deze week een heus commercieel conflict uitbrak. De verhuurder van de hal wenste voorrang voor de eigen commerciële belangen (lees: reclameborden) boven die van de HBW-organisatie. “Dat kan natuurlijk niet”, reageert Voskuilen. “We kunnen de HBW alleen organiseren als we de ruimte krijgen voor onze sponsors.” Dus verhuizen? Voor de naam maakt het weinig tot niets uit. Voskuilen: “Holland Basketbal Week kan ook.”

De HBW toont ten slotte een akelig scherp kwaliteitsverschil. De Nederlandse deelnemers vielen uit de toon. EBBC-coach Jos Wolfs beaamt dat. “Het is jammer dat niet iedere speler iedere wedstrijd op zijn topniveau kon spelen. Het is ook jammer dat we niet een keer konden verrassen.” Den Bosch speelde geen slecht toernooi, maar zegt Wolfs: “Het niveauverschil was aanmerkelijk. Als je één fout maakt tegen zo'n buitenlandse topploeg, wordt dat meteen afgestraft. Dat zijn we in Nederland niet gewend.” Zijn collega Maarten Tromp van Den Helder vult aan: “We hebben genoeg trainingsstof voor de komende tijd opgedaan. In de 1:1 acties werden we te gemakkelijk verslagen. Ik heb mijn doelstelling tijdens het toernooi veranderd: van een prestatietoernooi naar een 'lerend' toernooi. Dat was een hard gelag, dat is wel duidelijk.”

De Haarlem Basketbal Week is ook een zware fysieke opgave voor de spelers. EBBC zag Riley Smith geblesseerd afhaken. De 28-jarige, 2.02 meter lange, maar bovenal 130 kilo zware center liep een spierscheuring in de voet op en kan een tijdje niet spelen. Ook guard Dewayne Johns zit gekwetst thuis. Zo kent de HBW ook zijn verliezers.