Biggen doden

Slechts met de grootst mogelijke moeite kan begrip worden opgebracht voor de vernietiging van pasgeboren biggen, waartoe minister van landbouw Van Aartsen heeft besloten. De minister moet daarvoor nog wel toestemming krijgen van de Europese Commissie.

Het is een weerzinwekkende maatregel, die alleen maar wordt gerechtvaardigd door de noodsituatie in de stallen in het gebied waar de varkenspest heerst. Een fokverbod zou uit ethisch oogpunt verre te verkiezen zijn, maar dat biedt op op dit moment weinig soelaas.

Dat neemt niet weg dat de massale destructie van de biggen onderstreept hoezeer de varkenshouderij in Nederland is doorgeschoten en scheefgegroeid.

Varkenshouderij is in dit verband een eufemisme voor een industrie, die varkens in volcontinubedrijf verwerkt als productie-eenheden vlees en die het praten over het welzijn van de dieren tot een gotspe maakt.

Toch is ook hier nuchterheid geboden.

Zo moet ervoor worden gewaakt de betrokken boeren ineens met hoogdravende ethische standpunten om de oren te slaan. Dat is niet eerlijk. De samenleving heeft er al die jaren zelf bijgestaan en zij kon weten hoe hoog de prijs is die zij voor de vleesconsumptie betaalt.

Dat een virus het productieproces nu heeft verstoord, laat zien hoe arrogant het is te denken dat de natuur volledig is te beheersen.

Bij alle naargeestige gevolgen van de varkenspest is het dan ook een lichtpuntje dat het besef doorbreekt dat we wellicht stappen te ver zijn gegaan.

Een grondige bezinning is noodzakelijk. Er moet nu worden nagedacht over een wijze van voedselproductie die diervriendelijker en gezonder is en die bovenal maat houdt.

Van verschillende kanten zijn al suggesties gedaan als verkleining van de varkensstapel, inkrimping van de export en minder transport. Die suggesties wijzen in een goede richting.