Runcie niet blij met biografie

Van onze kerkredactie AMSTERDAM - Nietsvermoedend had de voormalige aartsbisschop van Canterbury Lord Robert Runcie antwoord gegeven op de vragen die zijn biograaf Humphrey Carpenter, door de aartsbisschop zelf aangewezen, hem stelde. Toen hij de tekst van het boek over zijn leven zag schrok hij. “Ik heb mijn best gedaan om te sterven voordat het boek uitkomt, maar het ziet er naar uit dat dat me niet meer lukt,” schrijft hij in het nawoord van het boek waarvan het eerste hoofdstuk zaterdag in The Times stond.

Runcie zegt, zich voor zijn soms kromme zinnen te schamen. Volgens zijn biograaf wil hij ook liever niet dat iedereen weet dat hij zijn toespraken en preken door een ander laat schrijven. En ook de passages over zijn vermeende homo- dan wel a-seksualiteit konden Runcie niet bepaald enthousiast maken. Runcie blijkt een zekere angst te hebben voor homoseksuele leden van de anglicaanse kerk in Engeland. “Ik ben er altijd beducht op geweest dat ze me in de rug konden aanvallen, omdat ik niet een van hen was,” zegt hij.

In het televisieprogramma Spitting Image had de pop die Runcie voorstelde uitgesproken verwijfde trekjes. Hoe zit het eigenlijk met de seksuele voorkeur van de voormalige aartsbisschop, wilde biograaf Carpenter weten. “Ik hield tijdens mijn opleiding tot priester erg van het gezelschap van mannen, en nog steeds ben ik graag op de club,” zegt Runcie. Hij had altijd gedacht dat hij celibatair zou leven, wat geen verplichting is voor anglicaanse priesters. “Pas toen ik getrouwd was besefte ik hoe prettig dat was.” Homoseksualiteit is te genezen, vindt Runcie, zonder daar bij te zeggen dat dat bij hem ook gebeurd zou zijn. “Met enige behandeling en het juiste meisje kan een homo een gelukkig getrouwd man worden met een paar kinderen.”

Runcie heeft wel enige zeggenschap gehad over de definitieve tekst van de biografie. De meest aanstootgevende passages zijn geschrapt. Humphrey Carpenter vindt dat hij de aartsbisschop netjes heeft behandeld. “Hij heeft mij uitgekozen, hij wist waar de gesprekken voor dienden en hij wist dat de bandrecorder aanstond.”

Carpenter noemt Runcie een 'innemende man'. “Hij kan mensen snel op hun gemak stellen. Hij is niet afstandelijk, geeft heel persoonlijk antwoord. Hij houdt ervan naar de opera te gaan, naar de paardenraces op Ascot. Sinds de middeleeuwen hebben we niet zo'n sociale aartsbisschop gehad.” Runcie's conservatieve kanten mogen misschien wat hard aandoen, zijn liberale kanten en vooral zijn complexe, intrigerende karakter komen zo goed naar voren dat de biografie alleen maar gunstig voor hem zal uitwerken, denkt Carpenter.