Triathlon lijdt aan tweespalt

ASTEN - De triathlonsport snakt naar volwassenheid, maar kampt met puberteitsproblemen. Sinds twee jaar heeft de gecombineerde zwem-, loop-, en fietssport het predikaat Olympisch, maar voor Atlanta staat de duursport niet op het programma. In Sydney zou de vuurdoop moeten zijn, maar gerede twijfels en tweespalt overheersen.

Grootste twistpunt vormt de lengte. Afgelopen zaterdag behaalde Rob Barel de Nederlandse titel op de Olympische afstand: 1500 meter zwemmen, 40 kilometer fietsen en 10 kilomter lopen. De wereldbond heeft er dus voor gekozen om de kwart-triathlon als Olympisch te bestempelen. Een keus die voor verdeeldheid heeft gezorgd. De tegenstanders pleiten ervoor om de hele triathlon in de strijd te werpen. De 4,8 kilometer zwemmen, 160 kilometer fietsen en ruim 42 kilometer lopen hebben de sport groot gemaakt. Bovendien is dat de basis waaruit alles is geboren en zijn alle andere afstanden slappe aftreksels, aldus de opponenten.

Rob Barel behoort tot de categorie die het met de wereldorganisatie eens is. Hij is voorstander van een kwart-triathlon op de Olympische Spelen. “Een hele triathlon is altijd nog discutabel wat de gezondheid betreft. Bovendien zijn de kortere afstanden veel toegankelijker voor het grote publiek. Ook commercieel gezien is de kwart-triathlon attractiever. Alles is binnen twee uur afgelopen en de deelnemers finishen korter op elkaar, wat de spanning vergroot. Dat is voor televisie toch veel interessanter? En om de kortere afstanden als afgeleiden te beschouwen slaat helemaal nergens op. In de baan-atletiek heb je toch ook afstanden van honderd meter tot tien kilometer”, beargumenteert Barel.

Maar een groot nadeel van de kwart-triathlon is het fenomeen stayeren. Deelnemers die in elkaars luwte naar de finish toewerken. Barel onderkent het probleem. “Daar zou veel strenger tegen opgetreden moeten worden. De officials zijn daar veel te slap in. Tijdens de NK viel het nog mee omdat het deelnemersveld slechts uit zestig gekwalificeerde atleten bestond. Dat is misschien een oplossing. Je mag ook naast elkaar fietsen. Daar zouden ze wat aan moeten doen.”

Maar of de triathlon nou Olympisch wordt of niet, Barel maakt het in elk geval niet meer mee als actief sporter. Dit seizoen is zijn laatste en dat is volgens hem de reden voor de opvallende gedrevenheid. Barel: “Volgend seizoen wil ik het wat kalmer aan gaan doen. Daarom besef ik dat elke overwinning de laatste kan zijn en dat houdt in dat ik er elke keer weer vol in vlieg en intens geniet als ik als eerste over de streep kom.”

Barel kan terugzien op een uiterst succesvolle carrière. De atleet uit Overberg werd zes keer Europees kampioen en behaalde zaterdag zijn vijfde nationale titel op de kwarttriathlon. “Ik ben begonnen uit fanatisme en liefde voor het lopen, zwemmen en fietsen. Aanvankelijk was het zo dat je met veel trainen en iets talent al een heel eind kwam. Tegenwoordig is de concurrentie veel groter.”

In Asten was daarvan weinig te merken. Barel kwam als derde uit het water bij het zwemmen en nam bij het fietsen de kop over. Bij het wisselen van de fiets voor de loopschoenen bedroeg de voorsprong op Eimert Venderbosch al 45 seconden. Barel was zich bewust van de grote voorsprong en permitteerde zich in de slotfase een lager tempo. Na één uur 46 minuten en 13 seconden doorbrak Barel het finishlint en had hij nog zeven seconden over op Eimert Venderbosch, die als tweede eindigde.

De volgende halte voor Barel is het WK over drie weken in Nice. Zeven keer eerder verscheen hij in Zuid-Frankrijk aan de start en zes keer haalde hij een medaille, waarvan er één de kleur goud had. “Nice is mijn favoriete wedstrijd. Het zijn aparte afstanden: vier kilometer zwemmen, 125 kilometer fietsen en dertig kilometer lopen. Dat ligt me blijkbaar goed.”

Bij de dames prolongeerde Irma Heeren haar titel op overtuigende wijze. Ze kwam na precies twee uur over de eindstreep en had een voorsprong van maar liefst twee minuten op de nummer twee Jacqueline van Vliet. “Het zwemmen ging uitstekend want ik kwam als derde uit het water. Door het regenachtige en koude weer had ik het moeilijk op de fiets, maar tijdens het lopen draaide de motor als vanouds”, aldus Heeren.