Een radioman vindt z'n plek op de buis

“Nu zeg ik alweer heerlijk.” Felix Meurders (51) betrapt zich er lachend op dat hij, pratend over zijn activiteiten, in korte tijd tot drie keer toe dat woord heeft gebruikt. Wonderlijk is dat niet, want hij stort zich nog steeds met groot enthousiasme op al zijn radio- en televisiewerk.

Van alles heeft hij op dat gebied ondernomen. Na ervaring te hebben opgedaan bij de legendarische 'Minjon' (Miniatuur Jeugdomroep Nederland) van de Avro werd Meurders een bekende diskjockey, in het begin gelijktijdig bij de NOS en Radio Luxemburg. Bij de NOS werd hij de man achter de Nationale Hitparade. 'De Felix Meurders Show' bij de VPRO en 'Goal' bij de KRO werden eveneens begrippen. In 1974 trad Meurders in dienst bij de Vara als presentator/interviewer van het spraakmakende radioprogramma 'In De Rooie Haan'. En in 'Langs de lijn' van de NOS gaf hij rechtstreeks commentaar bij voetbalwedstrijden.

Achteraf glundert Meurders nog als hij aan die tijd terugdenkt. Dat was schakelen van het ene voetbalveld naar het andere en steeds alert reageren. Maar naarmate de jaren verstreken kregen nieuws- en actualiteitenprogramma's de overhand. Met zijn werk als diskjockey stopte hij vrij abrupt in de zomer van 1986. 'Kassa!' ontstond nadat Frits Bom, na een conflict met Vara-voorzitter Marcel van Dam, vertrok als consumentenman.

Felix Meurders: “De Vara heeft een traditie op het gebied van consumentenprogramma's en dus moest er weer zoiets komen. Ze vroegen mij daarvoor. Ik heb ja gezegd, al zag ik mezelf niet als opvolger van Bom. Iets heel nieuws bedenken trok me wel aan, want ik houd van afwisseling.”

Meurders werd eindredacteur en presentator. De laatste jaren is hij alleen presentator. “Dat kon worden gerealiseerd toen ik in William Valkenburg de goede eindredacteur vond waar ik lang naar had gezocht. Als eindredacteur ben je niet alleen eerstverantwoordelijke voor de journalistieke inhoud, maar moet je nog een heleboel andere dingen doen. Het is heerlijk dat ik me nu op het presenteren kan concentreren, terwijl het voorbereidende werk al voor me is gedaan. Het is mijn taak ervoor te zorgen dat wat is uitgezocht zo goed mogelijk overkomt. Dat heb je helemaal zelf in de hand. Als het mis gaat is het mijn schuld, maar als het goed loopt ga je als presentator met de eer strijken. Dat is ook weer niet helemaal eerlijk, want je maakt zo'n programma als team.”

Felix Meurders heeft het gevoel als presentator helemaal zichzelf te zijn. “Het gaat nu ook op de televisie lekker, al heeft dat langer geduurd dan ik wilde. Bij de radio had ik toen al zoveel ervaring dat ik het me kon permitteren om drie minuten voordat een uitzending begon binnen te komen lopen. Televisie werkt veel ingewikkelder. Ik heb zelf een regiecursus gedaan en filmpjes gemaakt. Zodoende kan ik me verplaatsen in verslaggevers die tegenslagen hebben gehad, die met een slechte ploeg hebben gewerkt. Ik weet precies hoe dat voelt en hoe je dan met een heleboel kunstgrepen toch je reportage moet zien af te krijgen.”

“De laatste tijd is het steeds lastiger mensen te vinden voor kortlopende televisieprogramma's. Er wordt binnen de omroep noodgedwongen veel gewerkt met wat ze in het bedrijfsleven flexwerkers noemen, mensen die een contract krijgen aangeboden voor vijf maanden. Daarna moeten ze weer op zoek naar een nieuwe baan. Dus lopen die medewerkers van de publieke omroep naar de commerciëlen en dan weer terug. Op die manier krijgen ze moeilijk een goede band met een omroep, met de cultuur en met de specifieke aanpak van een programma.”

“Het is door die bespottelijke kortlopende contracten lastig om de mensen te krijgen die je graag zou willen hebben. Het wordt steeds moeilijker om jonge mensen een vaste baan aan te bieden in deze tijd van bezuinigingen en teruglopende Ster-inkomsten. De uitzendschema's worden noodge-dwongen steeds korter. Het is allemaal verklaarbaar, maar leuk is anders.”

“Vroeger kon er veel meer. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht ontbreekt het veel collega's niet aan enthousiasme, maar krijgen ze de tijd niet zich ergens in vast te bijten. Je zou de goeden moeten kunnen vasthouden en koesteren.”

Tot de geschreven journalistiek heeft Felix Meurders zich nooit aangetrokken gevoeld. “Iets opschrijven kost me te veel moeite. Anders had ik het natuurlijk al lang gedaan. Vroeger op de HBS in Maastricht heb ik het schoolblad 'Palet' volgepend, maar ambitie in die richting heb ik niet meer.”

Meurders is een van de weinigen in Hilversum die bijna alles live presenteert. “Ze weten langzamerhand wel dat dit mijn grote kracht is. De spanning waarmee dat live presenteren gepaard gaat heb ik nodig. Het betekent ook dat als ik een fout maak, ik er geweldig mee zit. Zoiets werkt dan goed na. Dan is het echt balen. Je hebt het zelf onmiddellijk door als er iets mis loopt. Bovendien heb je te maken met de vorm van de dag. Als ik de eerste woorden uitspreek weet ik of het lekker zal gaan of dat het een moeizaam gedoe wordt. Zoiets is altijd on-voorspelbaar. Maar ik heb wel geleerd te improviseren. Als ik een zin verkeerd begin, weet ik die in zeven van de tien gevallen toch nog wel tot een goed einde te brengen.”

Goede herinneringen heeft Meurders aan de tijd dat hij bij de radio samenwerkte met de tot parlementair medewerker gebombardeerde komiek Dolf Brouwers. “Hij deed op zijn ei-gen wat naïeve manier politieke interviews. Dolf kwam bij Jan en alleman telefonisch over de vloer. Een prachtige man, die ook verschrikkelijk mooi opera kon zingen. Hij heeft altijd een ster willen zijn, maar is dat eigenlijk nooit geworden, in elk geval niet zoals hij dat wilde. Hij voelde zich miskend. Dat was zijn tragedie.”

Felix Meurders zat het wel mee. Hij constateert te hebben bereikt wat hem aan idealen voor ogen stond.

'Spijkers met koppen', elke zaterdagmiddag tussen twaalf en twee live op Radio 2, doorgaans vanuit een Utrechts café, is een favoriet programma van Meurders. “Dat presenteren is elke week weer een feest voor mij. De redactie heeft het programma altijd goed voorbereid en op zaterdagmorgen moeten Dolf Jansen, Jack Spijkerman en ik het dan afmaken. Dat is heerlijk om te doen. Als het dan weer is gelukt, rijd ik in een vrolijke stemming naar Hilversum en ga ik goedgemutst aan 'Kassa!' beginnen.”

'Spijkers met koppen' is een programma met politieke interviews en opmerkelijke gasten en zaken. Vandaag komt de uitzending uit Den Haag, gekoppeld aan de daar te houden verenigingsraad van de Vara. Gast is minister Zalm. Over veertien dagen komen premier Kok, Frits Bolkestein en Hans van Mierlo gedrieën langs.

Meurders is de wat wilde jongen gebleven, erg gevoelig voor sfeer. Hij geniet van de lokatie bij Artis waarvandaan 'Middag-Editie' wordt uitgezonden. “Je kijkt daar uit over de straten van Amsterdam. Je zit daar niet tussen een bordkartonnen decor in een dichtgemetseld crematoriumachtig gebouw zoals in Hilversum.”

Zolang hij lekker kan werken laat Felix Meurders het gekrakeel in omroepland aan zich voorbijgaan. “Af en toe roep ik wel eens wat. Ik vind dat er een publieke omroep zou moeten komen zonder reclame. Het is wat dat betreft toch een genot om naar de BBC te kijken. Als we om dat te bekostigen van drie televisiezenders terug moeten naar twee dan is dat jammer, maar het zij zo. Publieke omroepen zouden zich niet druk hoeven te maken om het binnenhalen van zoveel mogelijk Ster-inkomsten. Kijk naar Radio 3. Die zender wordt minder beluisterd, dus komt er minder geld binnen. Dat kan niet worden gemist en daarom moet het meer gaan lijken op zo'n middle of the road-station van de commerciëlen. Waarom niet het kijk- en luistergeld omhoog? De omroepbijdragen zijn hier, vergeleken met de rest van Europa, erg laag. Zo gebeuren er op omroepgebied hele rare dingen. Als je ziet dat staatssecretaris Nuis die clown van Ve-ronica, Bart de Graaff, met zijn BNN een licentie wil geven. Dat zal toch niet waar zijn? Moet BNN het publieke bestel gaan redden?”