Schouten

Amsterdam wil haar verleden versieren. Het Parool en het Amsterdams Historisch Museum gaan via een enquête eendrachtig bepalen welke markante Amsterdammers voor het plaatsen van een plaquette in aanmerking komen. Hier leefde en werkte Danny Blind. Op deze plek werd Jan Schaeffer geboren.

Het is waar, Nederland loopt lelijk achter met de gedenkborden. Het is hier nu eenmaal van oudsher niet de bedoeling om op te vallen. Gelijke monniken gelijke kappen en dus: anonimiteit. Het besluit zelf verdient om die reden ook een gedenkbordje.

Samen met de belastingplannen van Zalm en Vermeend en de toenemende sport- en spelverdwazing betekent het een definitief einde aan de tijd dat Nederlanders een egalitair, spaarzaam en godvrezend volk vormden. In buitenlanden bevond je je al veel langer op de meest onverwachte plekken virtueel naast een beroemdheid. Zo sliep ik te Parijs eens vijf hoog achter met een enge eenpersoonslift in een huis waar Paul Valéry dat voor mij had gedaan. En in Londen leefde en werkte ik een weekend lang in een hotel waarnaast de Engelse komiek Benny Hill ook al geleefd en gewerkt had. Het gekke is dat zo'n plaquette meestal niet alleen op de persoon in kwestie afstraalt maar ook op degene die het bordje leest. Zo zo, u had voor hetzelfde geld gewoond waar Cruijff ooit straatvoetbalde. Een plaquette is geen museum, je betrapt de beroemdheid als het ware midden op straat, terwijl-ie loopt te niksen of in zichzelf te mompelen. Zo geeft bijvoorbeeld het Amsterdamse huis van Locatelli mij het gevoel dat ik met een beetje inspanning en hetzelfde uitzicht eigenlijk ook wel een behoorlijk vioolconcert had kunnen schrijven. Vooral arme buurten met plaquettes hebben dat effect, je voelt je er zelf al gauw interessant en creatief. Ernstig defect aan het Amsterdamse initiatief dunkt me dat je om in aanmerking te komen voor een plaquette niet per se gestorven hoeft te zijn. Willem Breuker, Harry Mulisch, toe nou! Een beetje leven en werken verdient toch zeker een einddatum en een graf. Anderzijds maakt 't het ook wel weer makkelijk om zelf mee te doen, mochten de herdenkers u onverhoopt over het hoofd zien. Zo is ook bij mij alvast een kleine plaquette aangebracht op de plek waar ik leef en werk. Op de voordeur, boven de brievenbus.