'Fast Forward' kiest ervoor jongeren hun eigen verhaal te laten vertellen

'Fast Forward', 18.59-19.27 uur, Ned. 1.

Die scherpte zit 'm dan vooral in het opsporen van nieuws en trends. Jongeren kritisch confronteren met hun eigen uitspraken staat niet hoog op het prioriteitenlijstje van de redactie. Het is vooral de bedoeling jongeren hun eigen verhaal, dat vaak in de media niet of te weinig aan bod komt, te laten vertellen.

'Fast Forward' heeft vier vaste onderwerpen: nieuws, de media, de subcultuur en een persoonlijk verhaal. De acht redacteuren, allen jongeren, proberen zo veel mogelijk eigen nieuws te maken om te voorkomen dat ze achter de actualiteit aanhobbelen. In de eerste aflevering dus geen item over anti-fascisten en extreem-rechts, maar een primeur over de invloed van videospelletjes op de jeugd.

Vervolgens het verhaal van Sjors (17), die eind '92 de vliegramp op Faro overleefde, maar wel zijn vader en stiefmoeder verloor. Hij heeft zich al die tijd verre van de media gehouden en legt nu uit waarom. “Ze zien je als handel, niet als mens. Als een hot item, waar ze hoge kijkcijfers mee kunnen.” Het zit hem niet lekker dat 35 procent van zijn leeftijdgenoten steeds schokkender beelden nodig heeft om nog betrokken te raken. “Als ik iets zie over de oorlog in voormalig Joegoslavië probeer ik me in te leven in de slachtoffers. Ik vind het belachelijk dat mensen kijken omdat er bloed vloeit.”

De twee laatste onderdelen van 'Fast Forward' zijn aanzienlijk minder verrassend. In het hoofdstuk 'subcultuur' gaat het over de veranderde taak en status van de discjockey. Volgens Isis, fameus binnen de scene, weten de jongeren die party's bezoeken over het algemeen niet wie de muziek maakt, wèl wie er draait. “De dj's zijn de sterren geworden, díe treden op”, zegt ze onbescheiden.

Het afsluitende persoonlijke verhaal, waarin steeds iemand 'de kont tegen de krib gooit', wordt verteld door Tony (16). Hij is een van de drieduizend 'dagzwervers' in Rotterdam, die niet thuis of op school willen zitten, maar hun vertier op straat zoeken. Tony verwoordt zijn sombere kijk op het leven in felle rap-teksten. “De straattaal is hard, maar vertelt voor mij de waarheid”, zegt hij.

'Fast Forward' is bedoeld voor jongeren van 12 tot 22 jaar, maar werd vorig jaar opvallend genoeg voor de helft van de gemiddeld 300 000 kijkers door ouders, grootouders en leerkrachten gevolgd. Vanwege die 'grote herkenning bij het publiek' is besloten het aantal uitzendingen uit te breiden van acht naar twaalf en is de redactie versterkt. Volgens Lejo Schenk moet 'Fast Forward' vooral gezien worden als een antwoord op het stereotype beeld dat andere media van jongeren schetsen. “De onderwerpen komen hoofdzakelijk uit de persoonlijke levens- en interessesfeer van de redacteuren. Zij zitten zelf dicht tegen de doelgroep aan. Hun passie speelt een belangrijke rol, al moet je wel oppassen dat je niet uit je rol van journalist stapt”, zegt Schenk.

Echt vermanend wordt de eindredacteur pas als Sunny Bergman, een van de redacteuren, de vorig seizoen door de KRO uitgezonden serie 'Lieverdjes' desgevraagd een slecht voorbeeld noemt van jongerentelevisie. “Ho, ho, je praat nu wel over een bevriende omroep, hoor”, gispt Schenk. Sunny is beter te spreken over 'Yoy' (van het Humanistisch Verbond) en VPRO's 'TV-Nomaden'. Met het laatstgenoemde programma vertoont 'Fast Forward' eerlijk gezegd ook nogal wat gelijkenis, het is alleen een tikkeltje minder wild. 'Meer gestructureerd', om met Lejo Schenk te spreken.