Russen willen breuk met wereldraad

St PETERSBURG (ENI) - Metropoliet Vladimir Kotlyarov van St Petersburg zegt dat velen binnen de Russisch orthodoxe kerk er voor pleiten om de relaties te verbreken met oecumenische organisaties zoals de wereldraad van kerken. De Russich orthodoxe kerk is de grootste lidkerk van de wereldraad.

Vladimir noemde het “een reële mogelijkheid dat de kerk anti-oecumenische stappen zal zetten om geloofwaardig te blijven bij de gelovigen, en om een schisma te voorkomen”. Ook sommige bisschoppen zouden voor een breuk met de wereldraad zijn.

Gevraagd naar zijn mening over deze houding zei de metropoliet: “We zijn er trots op dat we de rijke erfenis van de onverdeelde kerk hebben bewaard. Maar we moeten deze rijkdom delen met onze broeders. We kunnen hem niet in een zak stoppen en erop gaan zitten en zeggen: 'Wij zijn het uitverkoren volk'.”

“Sommige mensen begrijpen dit niet, of vergeten het steeds weer. Zij zeggen: ,Geen communicatie met protestanten en rooms katholieken.' Zij veroordelen ieder streven naar eenheid en poging tot samenwerking, zelfs op niet-theologisch gebied.”

Vladimir heeft een oecumenische reputatie. In de jaren zesitg was hij waarnemer op het tweede Vaticaans concillie en voordat hij metropoliet werd vertegenwoordigde hij de Russisch orthodoxe kerk bij de wereldraad in Geneve.

“Tijdens het communistische tijdperk zocht de keek de kerk uit naar contacten met Westerse kerken. Zolang we alleen stonden achter het ijzeren gordijn, zou het gemakkelijk zijn ons te verpletteren. Wij zochten steun bij de wereldraad, en die heeft ons bij sommige problemen gesteund.”

In 1963 heb ik verschillende keren met Visser 't Hooft, de secretaris-generaal vasn de wereldraad gesproken. Wij zaten toen met het probleem dat de communistische overheid het belangrijke Pochayev-klooster wilde sluiten. Sovjet-diplomaten kregen van de wereldraad te horen: als jullie dat klooster sluiten, roepen wij alle overheden in de wereld op om jullie te boycotten.''

Vladimir verklaart de huidige anti-oecumenische sentimenten uit het 'spirituele analfabetisme' van de Russische bevolking. “Helaas gebruikt het volk literatuur dat niet door het patriarchaat van Moskou is goedgekeurd. Het volk is de krijgsgevangene van mensen die zich alleen maar christelijk noemen.”