Fraude-onderzoek bij koeriersdienst

AMSTERDAM, BREDA - Het openbaar ministerie in Breda hoopt binnen afzienbare tijd het onderzoek over vermeende faillissementsfraude bij de koeriersdienst BlueSprint Ordonnans af te ronden.

Het onderzoek volgt op een klacht van de Amsterdamse curator mr. J. van Apeldoorn. In de laatste fase voor de definitieve teloorgang van het bedrijf in 1994 is volgens de curator onrechtmatig geld meegenomen.

Faillissementsfraude moet volgens onderzoeken 2000 keer per jaar voorkomen. Dat komt neer op fraude bij een op de drie faillissementen. Echter bij curatoren heerst een zeer geringe bereidheid om aangifte te doen, slechts 135 keer in 1994, omdat justitie over het algemeen weinig werk van de aangifte maakt. In een aantal arrondissementen waaronder Den Bosch en Middelburg, is dit jaar een proef gestart om faillissementsfraude vaker voor de rechter te krijgen. De curatoren worden bij hun aanstelling opgeroepen direct justitie in te schakelen als ze een vermoeden van faillissementsfraude hebben.

De affaire BlueSprint Ordonnans kreeg eind 1994 nogal wat aandacht toen de 150 werknemers, zonder daarvoor betaald te worden, trachtte het bedrijf overeind te houden. Door gewoon door te werken, dachten de personeelsleden de klanten te kunnen behouden en de financiële malaise te boven te komen. Zij voerden actie onder het motto: “Als de directie het niet kan, staan wij zelf onze man”. Nadat het bedrijf toch failliet ging, werden de activiteiten ondergebracht bij branchegenoot EMS.

BlueSprint Ordonnans was de handelsnaam van Boelie BV. Het bedrijf kwam in 1994 stevig in de problemen. Eind dat jaar liep de schuldenlast op naar vier miljoen gulden, waarvan alleen al de helft bij de belastingdienst. Begin oktober 1994 kwam de bedrijfsvoering in groot gevaar, maar aan de horizon doemde redding op.

Pronk Holding BV te Utrecht nam op 17 oktober 1994, voor naar verluidt één gulden, de in feite failliete tent over. Diezelfde dag nog werden twee contracten gesloten: een management-overeenkomt tussen BloemFontein Belastingadviseurs BV, vertegenwoordigd door zijn directeur en Boelie. BloemFontein verhuurde zijn directeur voor 2150 gulden per dag voor het verrichten van diensten. Tevens maakte Boelie een contract op met R. Alphis Rosae Holding voor hulp bij het computersysteem tegen een uurtarief van 250 gulden.

Wat bleek de curator echter, onder het nummer waarop Alphis Rosae moest staan ingeschreven bij het handelregister stond een andere naam: M. E. Gersen Holding BV. Dat bedrijf draagt wel de handelsnaam Alphis Rosae Holding. Zowel BloemFontein als Alphis bleken echter op hetzelfde adres in Breda te zijn gevestigd.

De hulp bleek vruchteloos. Al op 31 oktober 1994 kreeg het personeel te horen dat het faillissement door Boelie werd aangevraagd, de mededeling werd ondertekend door de door BloemFontein geleverde interim-directeur. Op 2 november lag de feitelijke faillissementsaanvraag bij de rechtbank in Breda. Diezelfde dag nog werden middels een spoedopdracht twee rekeningen betaald. Eén rekening van de interim-directeur voor bewezen diensten, groot 27 000 inclusief BTW, en één van Alphi Rosae, groot 10 000 gulden. Bijna 40 000 gulden dus voor een zeer korte periode van hulp.

Maar wat volgens curator Van Apeldoorn, die later het faillissement mocht afwikkelen, erger is: de interim-directeur heeft zich schuldig gemaakt aan wat hij noemt een 'loepzuivere actio Pauliana' - oftewel het strafbare benadelen van schuldeisers door gelden uit de boedel te ontrekken in de wetenschap dat het faillissement aanstaande is.

De curator schakelde op 15 december 1994 justitie in. Tot een strafzaak is het tot op heden niet gekomen. Via civielrechterlijke weg heeft Van Apeldoorn getracht de gelden terug te vorderen, zonder succes. Volgens persofficier W. Koops wordt binnenkort het justitieel onderzoek naar de vermeende fraude afgesloten. Of dat tot een dagvaarding leidt en zo ja tegen wie, wilde de persofficier nog niet meedelen. In kringen van curatoren wordt deze zaak met belangstelling gevolgd. De bij Bluesprint Ordonnans toegepaste methode om geld aan een bijna-failliete onderneming te onttrekken komt steeds vaker voor.