Graffitispuiters zijn ziedend op Amsterdam

AMSTERDAM - De graffitispuiters en afficheplakkers hebben de oorlog verklaard aan de gemeente Amsterdam. Met affiches en spuitwerk wilden enkelen van hen gisteravond de inspraakavond opluisteren over het ambitieuze plan van B en W om de binnenstad nog voor de zomer klad- en plakvrij te krijgen.

De daders werden op heterdaad betrapt; het opgeplakte affiche verwijderd. Alleen wat graffiti bij de ingang van de Koningszaal van dierentuin Artis herinnert aan het eind van de avond nog aan hun protestdaad.

Ziedend zijn ze, de plakkers en spuiters. Sinds het college enkele weken geleden zijn plan heeft aangekondigd om schoon schip te gaan maken in de binnenstad, verschijnen tot in de buitenwijken op elektriciteitskastjes en lantarenpalen affiches met de tekst: “Gemeente, waar moet dit affiche volgende maand hangen?” De belofte van het gemeentebestuur dat het aantal plakzuilen meer dan verdubbeld zal gaan worden, tot 68, is volgens hen verre van voldoende. Tussen de statige, vaak wat oudere binnenstadbewoners die op de inspraakavond waren afgekomen, vielen de kortgeschoren hoofden van de 16 à 18 jaar oude plakkers en spuiters op. Spijkerbroek, wijd houthakkershemd met een stoffen capuchon, gympies, en de oren gespitst: wat is de vijand van plan?

En de Dienst Binnenstad ìs wat van plan, meldde rayonhoofd F. Cornelis op een vraag van een bezorgde bewoner aan de Kloveniersburgwal of de daders niet uit zicht verdwijnen met al die mooie plannen voor anti-graffiticoatings, een 24 uur per dag bereikbaar meldpunt, milieuvriendelijke schoonmaakmiddelen en banenpoolers. Met een digitale camera trekt de reinigingspolitie er volgende maand op uit om de daders vast te leggen. “De capaciteit van de reinigingspolitie wordt op z'n minst verdubbeld. De werktijden zullen wij aanpassen aan de werktijden van de heren en dames plakkers en kladders. En als die in teamverband werken wordt daar adequaat op gereageerd”, zei Cornelis strijdlustig. - Vervolg op pagina 3

Een expert van het Stedelijk gaat na of graffiti kunst is VERVOLG VAN PAGINA 1

Vooral de graffiti is de binnenstadbewoners en toeristen al jaren een doorn in het oog. Uit een onderzoek onder toeristen die Amsterdam mijden, wordt graffiti als hoofdreden genoemd. De hoofdstad laat zich bij haar actie 'graffiti fini' inspireren door 's-Hertogenbosch en Maastricht, die korte metten hebben weten te maken met het spuitwerk. “Als je het schoonmaken een tijdje volhoudt, houdt zelfs de grootste graffiti-diehard het voor gezien”, riep wethouder Guusje ter Horst hoopvol, wijzend op de Kalverstraat waar in het klein het wonder al is geschied.

Dit voorjaar trekt de gemeentelijke schoonmaakmachine door de binnenstad; daarna kunnen particuliere huiseigenaren een contract afsluiten zodat binnen één etmaal eventuele nieuwe bekladding van hun gevel wordt verwijderd. “Gaan de affiches van Loesje ook weg?”, vroeg een verontruste mevrouw uit de Kerkstraat. Ter Horst beloofde contact op te zullen nemen. “Want ik ben het met u eens: het zou een verarming zijn als die affiches niet meer zouden worden opgeplakt. Maar dan wel op de officiële plakplaatsen.”

Een Engelse binnenstadbewoner geloofde niet in de aanpak. Hij heeft zelf de laatste jaren tot drie keer toe zijn gevel laten reinigen, maar tevergeefs. Hij weet maar één remedie: klimop tegen de blinde muur. L. Niemeijer van de Dienst binnenstad bevestigde dat het 'geveltuintje' uiterst preventief werkt. “Op de een of andere manier dwingt groen respect af.”

Er ging in de zaal echter een 'ach nee hè' op, als Niemeijer aankondigt dat een expert van het Stedelijk Museum erbij wordt gehaald mocht er de verdenking bestaan dat de graffiti kunst is. De binnenstadbewoners willen actie, en hoe sneller hoe liever. Een mevrouw aan de Herengracht tipt de autoriteiten alvast dat de gemiddelde graffiti-'kunstenaar' “een jongetje van 13, 15 jaar is die zich voortbeweegt op rollerskates”. Ze adviseert daarom “de reinigingspolitie eveneens met rollerskates uit te rusten”.

En als de concurrent het ingehuurde schoonmaakbedrijf beticht van marktbederf en de verdenking uitspreekt dat zo'n laag tarief alleen maar kan door goedkope, slechte coatings, is de boot helemaal aan. De man wordt weggeroezemoest. “Geef ze elk de helft van de binnenstad”, roept één backbencher.