Hoofddorp barst van de bandjes

Hoofddorp is saai, doodsaai voor pubers. De vrijetijdsbesteding bestaat uit rondhangen, waar buurtbewoners dan weer over klagen. Het cultureel jongerenfestival Artquake moet daar verandering in brengen. Deze week was de opening.

“Er zijn veel bandjes hier, maar nauwelijks oefenruimtes of podia om op te treden”, zegt Michiel Schreuders (16), bassist. De vierkoppige rockband 'Strange' oefent 's avonds in een peuterspeelzaal. “Niet echt ideaal, want het drumstel moeten we elke keer weer naar zolder slepen.” Strange is een van de bands die het festival deze week opende. Eind januari beginnen er workshops (skaten, theater, journalistiek enzovoorts), die moeten uitmonden in een hele week optredens in april.

Het idee voor een festival is ontstaan toen uit enquête vorig jaar bleek dat echt álle jongeren in Hoofddorp zich vervelen. De stad, gedomineerd door kantoren en Schiphol, heeft één discotheek, voor boven de zestien, en één scholierencafé, 'In de Gauwegeit'. “Dat is in het weekend stampvol met middelbare scholieren, van die macho's en barbiepoppen”, zegt Herman Wilken (16), gitarist van Strange. Het enige alternatief is rondhangen. Maar zelfs dat wordt de jongeren moeilijk gemaakt. De politie zit hangende jongeren op de hielen wegens klachten van buurtbewoners over geluidsoverlast en vandalisme. “Met je vrienden 's avonds ergens buiten afspreken en praten is beter dan thuis zitten. Maar ik kan leukere dingen verzinnen om te doen ”, zegt Jouri Kattenberg (16). Hij heeft nu de kans om ideeën te spuien, want hij zit in de organisatie van Artquake.

Jongeren in Hoofddorp moeten dus wel snakken naar een beetje cultuur, zou je denken. Dat blijkt niet tijdens de opening van het festival. In de hal van buurthuis en schouwburg de Meerse zit slechts een handjevol publiek, de muziek van de bandjes (gospel, rock, rap en een Nederlands levenslied) galmt door de hoge, lege ruimte.

“Het ligt ook aan de jongeren zelf dat er nooit iets wordt georganiseerd”, vindt Michiel. “Ze halen hun schouders op en doen net of het ze niks interesseert. Hier komt alleen een bepaald soort mensen op af, die toch al met kunst bezig zijn. De rest zal blijven rondhangen en zo verandert er nooit wat.” .

Maar het kan nog komen.

Bijzonder aan het festival is dat jongeren het zelf grotendeels organiseren. Nu zijn er in totaal veertig jongeren die meedenken. “Maar dat mogen er best meer worden”, zegt festivaldirecteur Mado de Vries. Ze denkt dat de belangstelling zal toenemen, omdat ook scholen en buurthuizen bij de organisatie betrokken zijn. Jouri en Michiel zitten in het jongerenoverleg van het festival. Jouri is zelf niet zo kunstzinnig, maar vindt het leuk om iets te doen te hebben. “Ik ontmoet een heleboel nieuwe mensen door dit festival. Die vergaderingen betekenen vooral een heleboel lol.”

Het jongerenpanel heeft besloten dat Artquake een breed festival moet worden, met allerlei soorten kunst, maar dat de nadruk moet liggen op muziek. Als we de festivaldirecteur en de jonge organisatoren moeten geloven, is Hoofddorp het Nederlandse Liverpool of Seattle. Jouri heeft wel een verklaring voor het grote aantal bandjes dat in de gemeente Haarlemmermeer blijkt te zitten. “Het is een van de weinige manieren om iets te doen te hebben. Samen repeteren en optreden is leuker dan een beetje door het dorp lopen.”