'Ik vind het CDA gewoon progressief'

DEN HAAG - Ze was enthousiast over PPR-voorman De Gaay Fortman, ze was onder de indruk van PvdA'er Van der Stoel. Maar Jet Creemers (55) uit Voorburg werd lid van het CDA, “omdat ik een nadrukkelijk supporter was van Yvonne van Rooy. Zij maakte voor mij als staatssecretaris en als Kamerlid duidelijk hoe je jezelf kunt blijven, en toch adequaat kunt functioneren. Mijn waardering voor haar is alleen maar toegenomen.”

Tijdens het CDA-congres, het afgelopen weekeinde in Breda, werd Jet Creemers gekozen tot voorzitter van het CDA-Vrouwenberaad. Ze liep er, zei ze zelf, nog een beetje verwonderd rond. Van amendementen en andere congres-mores is ze nog niet helemaal op de hoogte. Maar de sfeer vindt ze 'fantastisch'.

Hoewel Creemers jarenlang aanhanger is geweest van de PvdA, is ze nu zeer overtuigd lid van het CDA. Niet alleen vanwege Yvonne van Rooy, ook vanwege de politieke opvattingen. “Maar ach, de kern van het beleid van de grote partijen ligt niet zo heel ver uit elkaar. Maar ik hou van het CDA, ik voel me er thuis.”

De nieuwe voorzitter van het Vrouwenberaad is blij dat het CDA nog een aparte vrouwenorganisatie heeft - de Rooie Vrouwen bij voorbeeld is een aantal jaren geleden opgeheven. Creemers heeft met haar club een duidelijk doel voor ogen: “Ik wil heel hard werken aan het zelfbewustzijn, om te beginnen bij vrouwen. En ik hoop echt dat wij vrouwen bij de verkiezingen een evenredige positie gaan innemen op de lijst.”

Daarvoor is het nodig, zegt Creemers, dat vrouwen overtuigd zijn van hun eigen capaciteiten, van hun eigen vermogen om zich politiek te profileren. Een aantal politiek geïnteresseerde vrouwen kan dat volgens haar best alleen. “Maar er zijn nog veel vrouwen die ondersteuning nodig hebben, die nog te weinig beseffen hoe veel ze kunnen bijdragen, die moeten leren op te komen voor hun eigen mening, voor het feit dat ze eigenlijk een politieke functie willen bekleden.”

De katholiek gedoopte en zich nu christelijk noemende Creemers voelt het als haar verantwoordelijkheid daaraan bij te dragen: “Als jij zelf wel de kans hebt gekregen, moet je juist solidair zijn met de ander die het niet op eigen kracht kan.”

Creemers is directeur van Planpraktijk, een bedrijf voor schuldhulpverlening, arbeidsvoorziening, sociale dienstverlening en opleidingen. Ze heeft 130 mensen in dienst, was in 1994 zakenvrouw van het jaar en nu is ze genomineerd voor de nog prestigieuzere titel manager van het jaar.

Conflicteren Ze heeft wel enige tijd nodig gehad voordat ze op het verzoek inging om voorzitter te worden van het Vrouwenberaad. Niet alleen omdat die functie veel van haar vraagt en ze het al behoorlijk druk heeft met haar eigen onderneming. Ze moest ook eerst vaststellen of haar rol als ondernemer die gemeenten, dus wethouders als klant heeft, niet zou conflicteren met die van voorzitter van een politieke club. Het zou immers kunnen dat die wethouders haar wantrouwend zouden behandelen - een ondernemer die ook in de politiek zit, kan dat wel? “Ik heb daar tijd voor nodig gehad. Maar ik heb eigenlijk alleen maar waardering gekregen van die wethouders. Waarvoor? Voor dat je het als ondernemer opbrengt je maatschappelijke verantwoordelijkheid waar te maken.”

Als ondernemer constateert Creemers dat het Vrouwenberaad een 'levendige', 'fantastische' club is, die ook in bedrijfsmatig opzicht heel goed in elkaar steekt. Ze is ervan overtuigd dat de CDA-vrouwenbeweging invloed heeft op de partij. Ze zit uit hoofde van haar functie als voorzitter in het partijbestuur. Net als met de partijvoorzitter, zal ze zeker ook regelmatig gesprekken hebben met fractievoorzitter De Hoop Scheffer. Dat is nog niet gebeurd, omdat hij het druk had. “En ik heb ook wel wat schroom, er komen veel nieuwe dingen op me af. Ik wil ook gesprekspartner kunnen zijn, daarvoor heb ik nog wel even tijd nodig.”

De nieuwe voorzitter zou niet willen zeggen dat het Vrouwenberaad progressiever is dan de partij als geheel. “Ik vind het CDA gewoon progressief, daarom voel ik me er thuis. In de hele samenleving zie ik dat vrouwen innovatiever en moediger zijn dan mannen. Of dat in de politiek ook zo is kan ik nog niet beoordelen. Maar ik zie wel dat vrouwen in onze partij in beweging zijn. Dat gebeurt niet bij iedereen uit pure tevredenheid met het bestaan. Dat is niet erg, want een beetje onrust en ontevredenheid leidt tot beweging. Daar moet een partij het van hebben.”