Ook in de hoofdklasse B zijn de verschillen gering

BENNEKOM - Eerste klasse of hoofdklasse B. De naam is omgedoopt, maar het karakter van deze topafdeling van het zaterdagvoetbal bleef onaangetast. Na zeven speeldagen kan de conclusie niet anders luiden dan dat ook dit seizoen de krachtsverschillen weer gering zijn.

Zaterdag speelden de bovenste zes clubs van de ranglijst gelijk, terwijl de nummers zeven, acht en negen wel de volle winst boekten. Het gevolg was een forse herschikking. Bennekom duikelde drie plaatsen na het 3-3 gelijke spel met SHO, dat zich zag ingehaald door Rozenburg en DOVO.

De deling in Bennekom was op zich geen verrassing, wel de manier waarop de uitslag tot stand kwam. De neutrale toeschouwer vermaakte zich kostelijk met het foutenfeest. Voor de trainers viel er weinig te lachen. Harry van den Ham wilde na afloop het liefst zonder iets te zeggen de terugreis aanvaarden. De oefenmeester baalde verschrikkelijk te oordelen naar zijn uitlating dat “er geen afspraken gemaakt waren voor een speeltuin”. Van den Hams lezing was verder redelijk gekleurd. Bennekom had zijn treffers cadeau gekregen, maar zijn ploeg had gescoord uit uitgespeelde kansen.

De goals van SHO op een rijtje. Nummer één (1-1) valt uit een hoekschop waarbij de defensie van Bennekom doet alsof er bij zo'n spelsituatie helemaal niets kan gebeuren. Nummer twee (1-2) lijkt in afwerking ergens op, maar wordt wel ingeleid door balverlies in vroeg stadium bij de tegenpartij. De laatste (2-3) heeft weer een hoog lulligheidsgehalte. In een scrimmage op de rand van het strafschopgebied verzuimen diverse Bennekommers de bal op te ruimen, waarna SHO als triomfator uit de bus rolt.

Edo Ophof reageerde minder opgejaagd dan Van den Ham. Bennekom had volgens zijn opvattingen over voetbal gespeeld, zeker na rust toen over een breed front de jacht op 3-3 en daarna meer geopend was. SHO gokte in die fase puur op de tegenstoot, maar de rappe Remco van Keeken en Walter van Ommeren, voor de pauze nog zo productief, kwamen op een eilandje te staan, waar geen bal meer aanspoelde.

Het initiatief mocht dan vaak aan Bennekom-zijde zijn, SHO stak af en toe de helpende hand toe. Jan den Hartigh wilde zo graag pingelen rond het eigen zestienmetergebied, William van Grieken veroorzaakte een strafschop en keeper Sander Groenendijk liet een harde vrije schop van zijn lichaam stuiteren. Bennekom deed er zijn voordeel mee en wacht op betere tijden.

Ophof speelt nog niet met de geplande basis-elf. Angelo Mourelle zal zeker terugkeren in de spits. Camiel Jager moet straks voor in de punt van het middenveld als aanjager gaan fungeren en in de verdediging zullen Raymund Jager en Jan Werkman voor meer weerstand zorgen, is de verwachting. Zaterdag was dat gewenste evenwicht er nog niet. Toen SHO met tien man verder moest, viel Bennekom opvallend stil. “Angst om nog een doelpunt tegen te krijgen”, verklaarde Ophof het bibberige laatste kwartier.

Indirecte aanstichter van de onrust was scheidsrechter Van de Weerthof. Den Hartigh was als eerste de klos. De linker middenvelder van SHO kreeg binnen de minuut twee gele kaarten van de ineens millimeterende arbiter. Een paar minuten voor tijd kwamen de ploegen getalsmatig weer in balans, toen Dik Peters van Ton ook de rode kaart kreeg voorgehouden, ditmaal direct. Net daarvoor had hij de aanvoerdersband overgenomen van Kees Hensen. Naderhand werd het vergrijp vergoeilijkt, want stond het lijdend voorwerp Pieter Batenburg weer niet vlot op de been? In dit geval had Van de Weerthof de schijn mee. Peters van Ton voerde niet alleen een overbodige, maar vooral ook woeste charge uit. Hij had daarmee zware schade kunnen aanrichten.