Kokend water over dijbeen moet werking alternatieve zalf bewijzen

Van een onzer verslaggeefsters HILVERSUM - Op het moment dat Daniëlle Puijk een kopje met kokend water over haar dijbeen kreeg gegoten, kon haar moeder het even niet meer aanzien. Helaas kon ze wel Daniëlle's au-au geroep goed horen. “Wat gruwelijk dat dit moet hè, ik had liever gehad dat het mijn been was geweest.”

In het bijzijn van haar ouders, broer, zus en vooral veel pers, schreeuwde Daniëlle het gisteren uit toen Cees Boegem het borrelende water over haar been uitstortte. In een boxer-short van haar broertje lag ze op een massagebank in de praktijkruimte van Boegem, een alternatief behandelaar, die ervan overtuigd is dat zijn 'Boegem-zalf' de beste hulp bij brandwonden is. Omdat hij al jarenlang noch door brandwondendeskundigen noch door onderzoeksinstanties wordt erkend, nam hij zijn toevlucht tot een publiciteitsstunt om op zijn minst toegang tot een wetenschappelijk, vergelijkend onderzoek te krijgen. “Nu ligt hier Daniëlle, maar wat ik eigenlijk wil, is dat de volgende keer míjn beide armen worden overgoten. De ene arm kan dan met mijn zalf worden behandeld en de ander op de manier die reguliere brandwondendeskundigen voorschrijven, met water en eventueel een transplantatie van de huid.”

Cees Boegem, Daniëlle, haar ouders en een tiental andere aanhangers van de 'Boegem-therapie' gaven gisteren steevast hetzelfde antwoord op de vraag van het waarom. Met welke reden laat een weldenkend en lichamelijk ongeschonden mens zich vrijwillig verbranden? Omdat nu eindelijk eens 'objectief vastgesteld' moet worden dat de Boegem-balsem werkt. Omdat 'Beverwijk', zoals het internationaal vermaarde brandwondencentrum Beverwijk door de Boegem-aanhangers altijd wordt genoemd, moet worden gedwongen het gelijk van Boegem te erkennen. Omdat per jaar 2000 kinderen onder de vijf jaar in 'Beverwijk' en andere ziekenhuizen onnodig zouden worden geopereerd. Omdat 'Beverwijk' leidt tot verminkingen, littekens en daardoor ook geestelijke schade. “Ik hoop dat Beverwijk nu gaat luisteren. Mensen in Nederland hebben het recht om te weten wat goed is en wat niet”, zei de 18-jarige Daniëlle tien minuten voor aanvang van de test.

En nee, ze had geen zenuwtabletjes geslikt, want ze wist wat er zou gebeuren. Nee, ook geen narcose, dat zou de test wetenschappelijk gezien kunnen verstoren. Haar vertrouwen in Boegem ontleent ze vooral aan de ervaringen van haar vader, die één keer een groot gedeelte van zijn arm vrijwillig met kokend water liet overgieten. “Mijn vader liet zelfs dertig minuten wachten vóórdat de zalf er werd opgesmeerd, omdat dat in de praktijk ook wel zo lang kan duren. Bij hem is het heel goed geheeld.”

Meer nog dan ze had gedacht, deed het 'écht heel pijn', gaf Daniëlle al snel na het uitgieten van het water toe. Terwijl haar been nog trilde van de combinatie van pijn en spanning en de huid vuurrood was, sprak ze alweer diezelfde woorden tegen de gruwelende journalisten. “Boegem heeft gelijk en Beverwijk niet, u zult het morgen zien.”

Volgens de brandwonden-chirurg R. Kreis van 'Beverwijk' “kan het er ook best mooi uitzien”, dat been van Daniëlle één dag na zo'n proefje. Zo'n erge verbranding is één zo'n kopje nou immers ook weer niet. Van het 'incident' zelf distantieert Kreis zich volledig: pas als Boegem beschikt over een zalf die officieel is geregistreerd, valt er over een vergelijkend onderzoek te praten. Vooral wanneer Boegem spreekt van een behandeling, reageert Kreis, gaat hij echt buiten zijn boekje. Net als iedere medicus of geneesmiddelenfabrikant moet ook Boegem's smeersel eerst door officiële instanties worden getoetst en beproefd. “Ik weet dat in zijn zalf door sommigen wordt geloofd, maar dat is niet meer dan een geloof.”

Een klein potje van de zalf, die volgens Boegem bestaat uit een mengsel van oliën en vaseline, kost f 17,50. Toepassing geschiedt alleen op huid die intact is, dus niet bij open wonden als gevolg van vuur. En mocht nou blijken dat de proef met Daniëlle nog niet genoeg is, dan staan er minstens 50 nieuwe vrijwilligers klaar, waarschuwden Boegems aanhangers gisteren.

Volgens de strafrechtdeskundige N. Jörg is het niet waarschijnlijk dat zo'n herhaling wettelijk wordt verboden, ook al worden er nog 100 vrijwilligers gevonden. “Het gaat om een niet-wetenschappelijke proef waarvan de gevolgen zijn te overzien. Het wordt pas discutabel als grenzen van moraal of fatsoen worden overtreden, of als de gemeenschap voor de gevolgen op moet draaien. Dus als Daniëlle bijvoorbeeld alsnog in Beverwijk zou moeten worden behandeld.”