Een blinde bokser die smeekt om zijn dood

FREEPORT (SID, ANP) - Gerald McClellan is nerveus. Ongeduldig wacht de 28-jarige op zijn volgende bokswedstrijd. Dat zijn zwaarste gevecht op 25 februari van het afgelopen jaar begon, weet de voormalige wereldkampioen niet. Hij begrijpt ook niet waarom zijn wereld voortdurend in duisternis is gehuld. “Hij kan niet accepteren dat hij blind is”, zegt zijn zus Lisa. “Hij denkt dat het buiten donker is.”

Op 25 februari 1995 nam het leven van Gerald McClellan in Londen een tragische wending. Als favoriet had de super-middengewicht uit de Amerikaanse staat Illinois de Engelsman Nigel Benn, de wereldkampioen van de WBC, uitgedaagd. In een bikkelhard gevecht ontzagen de twee boksers elkaar geen moment. In de negende ronde ging McClellan voor de eerste maal naar het canvas. In de tiende ronde kreeg hij eerst acht tellen rust en werd na een tweede knock down uitgeteld. In zijn hoek verloor hij het bewustzijn.

Een computer-tomografie (CT-scan) bevestigde de bange vermoedens van een ernstige hersenbeschadiging. Nog in dezelfde nacht verwijderde een chirurg in een uren durende spoedoperatie een bloedstolsel uit McClellans hersenen. Elf dagen na de ingreep kwam hij uit een coma. Op 2 april werd hij na twee beroerten en zeer zware hartaanval fysiek en psychisch gehandicapt uit het ziekenhuis ontslagen.

Sedertdien wisselen McClellans zussen Stacey (24), Lisa (26) en Sandra (31) elkaar in ploegendiensten van acht uur bij de verzorging van hun hulpeloze broer af. “Wij hebben alles opgegeven om voor Gerry te kunnen zorgen”, zegt Lisa. Ook de zorg voor zijn drie pitbull-terriërs met wie hij urenlang op kinderlijke wijze bezig is.

Gerald McClellan reageert op de intensieve zorg. Hij is inmiddels in staat zichzelf aan te kleden, zonder hulp te eten en weet zich ook enigermate in huis te bewegen. “Men kan ook met hem spreken. Zijn lange termijn geheugen is goed. Het korte termijn geheugen functioneert daarentegen in het geheel niet”, aldus zuster Lisa.

Bijzonder moeilijk heeft Gerald McClellan het op de dagen dat hij in de gaten heeft dat iets met hem niet in orde is. Dan slaat hij woedend tegen muren en op meubels en smeekt in tranen om zijn dood. Echt gelukkig is de vroegere wereldkampioen alleen wanneer hij in de als fitness-ruimte ingerichte kelder is. “Dan gelooft hij dat hij zich aan het voorbereiden is op een wedstrijd”, vertelt Lisa McClellan.

Vader Emit McClellan, die zijn zoon soms dagen lang alleen thuis liet, hebben de zussen van McClellan uit de ouderlijke macht laten ontzetten. Tante Linda Shorter is nu verantwoordelijk. McClellans vroegere levensgezellin Angela Brown, moeder van zijn kind, heeft de verhouding een half jaar na het ongeval beëindigd. Zij heeft inmiddels een verbod gekregen zich in het huis van de vroegere bokser op te houden. “Een ontmoeting met haar kan hij niet verwerken”, zegt zijn zus.

Financieel behoeven de McClellans zich tot eind volgend jaar geen zorgen te maken. Inmiddels hebben de zussen de vroegere manager Don King, die betalingen voor het levensonderhoud had toegezegd maar niet nakwam, voor de rechter gedaagd.

King heeft verklaard de gage van 200 000 dollar alsmede tot nu toe 30 000 dollar voor het levensonderhoud van zijn vroegere bokser te hebben betaald. De familie wil echter ook vergoeding van 50 000 dollar ziekenhuiskosten alsmede 10 000 dollar voor verdere uitgaven ontvangen. Bovendien is de verzekeringspremie van 100 000 dollar nog steeds niet uitgekeerd. “Geld maakt Gerry niet gezond”, zegt Lisa. “Wij willen er wel voor zorgen dat hij een menswaardig bestaan kan leiden.”