Gemeenten: overschot WVG is incidenteel

Van een onzer verslaggeefsters DEN HAAG - De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) geeft toe dat een substantieel deel van de budgetten voor de uitvoering van de Wet op de voorzieningen gehandicapten (WVG) in de eerste negen maanden uit het bestaan van de nieuwe wet niet is gebruikt.

De VNG meent echter dat het overschot over 1994 incidenteel is en noemt verschillende oorzaken voor de onderbesteding in 1994. “Veel gemeenten hebben middelen gereserveerd voor de financiering van gehandicaptenvoorzieningen in de toekomst omdat mede door de vergrijzing stijging van de uitgaven wordt verwacht”, aldus VNG-directeur F. Kerckhaert. De VNG weerlegt in een schrijven aan de Tweede Kamer voorbarige conclusies over de onderbesteding van de middelen.

“Gemeenten die op dit moment niet overgaan tot het reserveren van middelen moeten nu en op termijn aan hun wettelijk vastgelegde zorgplicht blijven voldoen. Deze plicht houdt in dat ook zorg zal moeten worden verstrekt als het geld op is.” Naar aanleiding van gemeenten die hun overschot toevoegen aan de algemene middelen wordt gesteld dat ze de stijgende kosten van de WVG-uitgaven in de toekomst uit dezelfde algemene middelen moeten financieren. Als een van de oorzaken van onderbesteding noemt de VNG de trage instroom van de nieuwe doelgroep 65-plussers, die vaak hun rechten niet kennen.

Hun aanvragen kwamen dan ook niet overeen met de prognoses. De verwachte verdubbeling bleef daardoor maar de aanvragen stegen de laatste maanden wel. Veel gemeenten houden er rekening mee dat de uitgaven in de toekomst zullen stijgen als gevolg van de demografische ontwikkelingen en de wens van ouderen zo lang mogelijk zelfstandig te wonen.

Om ouderen op de hoogte te stellen van hun recht op WVG-gelden schrijft een gemeente als Schijndel bijvoorbeeld 70-plussers aan. Reageren ze niet dan worden ze thuis alsnog bezocht.

Als tweede oorzaak van onderbesteding wordt genoemd dat een groot aantal gehandicapten kort voor de WVG inging een voorziening via de oude regeling, bij de bedrijfsvereniging heeft aangevraagd. Na 1 april 1994 betrof dat nog 6500 rolstoelen. Daardoor valt het aantal aanvragen voor WVG-rolstoelen in 1994 38 procent lager uit dan was verwacht. In de komende jaren zal er waarschijnlijk een toename van via de WVG verstrekte rolstoelen zijn.

Veel gemeenten blijken zich ook in de rolstoelverhuur te hebben gestort omdat dat voordeliger is. In plaats van duizenden guldens uit te geven voor aankoop leasen ze bij de rolstoelleveranciers op jaarbasis. Zo is de prijs tien procent gezakt, en zal die nog verder naar beneden gaan. De schijnbare winst gaat naar het gemeentefonds, maar gemeenten die hulpmiddelen huren spreiden hun uitgaven over meerdere jaren. In de loop der jaren zullen de uitgaven zich opstapelen. Elke nieuw verstrekte rolstoel leidt tot nieuwe huurkosten terwijl de huur van de reeds verstrekte rolstoelen doorloopt.