Hendriks is eigenzinnig, net als zijn club

KERKRADE - Hij nadert zo langzamerhand de zestig jaar en ziet er uit als een lieve opa. Zo een die nooit zal vergeten snoepjes voor zijn kleinkinderen mee te brengen. “Maar vergis je niet in mij”, zegt Nol Hendriks, “ik ben heel dominant.” De huisbankier van Roda JC is een man van tegenstrijdigheden. In de businessruimte van de club een vriendelijke baas die blij verrast opkijkt bij het ontmoeten van bekenden, aan de onderhandelingstafel de harde zakenman als het gaat om de overschrijving van guldens, francs of marken.

“Of ik eigenzinnig ben?”, kijkt hij vragend. “Ja. Ik ga hier altijd mijn eigen weg; ik vertoef op wedstrijddagen wat in de bestuurskamer en laat even mijn neus zien in het spelershome. Hier in de businessruimte ben ik zelden te vinden. Al die drukte laat me koud, alleen daarom al zou ik nooit voorzitter willen zijn.”

Eigenzinnig en tegenstrijdig. De eigenschappen van Nol Hendriks vertonen een saillante overeenkomst met de club waar hij met hart en ziel voor werkt. Want Roda JC heeft zich vorig jaar met een gedurfde aanpak een plaats verworven in de UEFA Cup. Uitgerekend de club die bekend staat om zijn onevenwichtige jaarbalansen, presteerde het Ajax het vuur na aan de schenen te leggen. Hendriks glimlacht om die discrepantie. “Roda is een van de armste clubs van Nederland”, zegt de textielmagnaat bescheiden en hij kan het weten. “Laat ik er eerlijk voor uitkomen, de club leeft boven zijn stand. Zelfs vorig jaar had Roda JC een exploitatietekort. Dat klinkt absurd na een seizoen met een uitverkochte businessclub en 5500 seizoenkaarthouders, maar het is de waarheid.”

Er is maar één manier om uit het financiële dal te geraken, bezweert Hendriks. “Alleen door de winst uit spelersverkoop kan Roda ooit schuldenvrij worden.” De geldschieter vindt Vitesse een perfect voorbeeld. “In Arnhem hebben ze die weg gevolgd en daar zijn ze een paar stappen verder. Vitesse kan dank zij de gerichte verkopen nu ook goede salarissen bieden, wij kunnen dat niet. Maar probeer zoiets maar eens duidelijk te maken. De mensen hier denken dat Roda wel wat achter de hand heeft. Wij hebben de uitstraling dat alles zo maar kan. Bij de eerste thuiswedstrijd werd er gezongen 'Waar zijn die acht miljoen?'. Het is een begrijpelijke onvrede, maar de realiteit is dat wij niet tegen anderen kunnen opbieden. Met de winsten hebben wij de gaten gedicht en met aankopen van 1,25 miljoen en negen ton zijn we eigenlijk al ver buiten ons boekje gegaan.”

Nol Hendriks heeft al zo vaak kritiek gehoord, dat hij er niet wakker van ligt. Het is een onmogelijke taak om je in de voetballerij populair te maken. Hendriks: “Toen Atteveld werd verkocht, heb ik zelfs een bommelding in mijn zaak gehad. Onze inspanningen worden niet op waarde geschat. Het is toevallig wel zo dat we een bod van vijf miljoen gulden op Johan de Kock hebben genegeerd.”

Stadion

Pas na de komst van het nieuwe stadion, dat tusen de zestig en zeventig miljoen moet gaan kosten, kan Roda JC de inkomsten opkrikken naar een niveau dat in overeenstemming is met de prestaties. “Nu komen we qua inkomsten amper bij de eerste helft van de eredivisie”, becijfert Hendriks. Het getouwtrek tusen de gemeentes Heerlen en Kerkrade over de locatie van het nieuwe complex is steeds de vertragende factor geweest. Spijtig, vindt Hendriks, want de eerste paal kan zo de grond in. “Volgens voorzitter Theo Pickée staat het stadion, met 25 000 m2 bedrijfsruimte, er over twee jaar. De financiering is al helemaal rond. Of gesprekken over de vorming van FC Limburg op het moment dat er gebouwd wordt nog zin hebben? Nee, dat lijkt me uitgesloten. Jammer, want Roda zou liever vandaag dan morgen opgaan in zo'n fusieclub. Het zou toch schitterend zijn, een Limburgse club die permanent bovenin mee doet? Ooit zullen de grote sponsors in de regio een fusie afdwingen, nu blijven het wensdromen. Fortuna heeft geen trek en MVV stelt de keiharde voorwaarde dat er in Maastricht gespeeld gaat worden.”

Aan de vooravond van de wedstrijd tegen Olimpija Ljubljana is er bij de clubfinancier niets van enige cupkoorts te bespeuren. Hij wil het over die ontmoeting niet hebben. “De UEFA Cup? Leuk voor de exposure, maar de competitie staat centraal.” Sportief gezien heeft Hendriks er vertrouwen in, dat Roda zich jaarlijks zal kunnen mengen in de strijd om de prijzen. “Als we dat niet meer kunnen, stop ik er ook subiet mee.”

Iets speciaals

Vanaf 1981 lokt Hendriks talenten naar Kaalheide. Het begon met Peter van der Ven, kort daarop gevolgd door Martin van Geel. In totaal zijn door de bemoeienisen van Hendriks globaal zo'n veertig voetballers bij Roda terechtgekomen. Elke aanwinst moet voor hem iets speciaals brengen. Hendriks: “Ik heb al scoutend spelers gezien, fantastisch. Het geheim achter mijn goede aankopen? Heel simpel: ik meen er kijk op te hebben. Niet bij jeugdspelertjes, maar specifiek in de leeftijdcategorie van 17/18 jaar. Daarvoor hoef je dus niet op niveau gespeeld te hebben. Ik heb trainers meegemaakt die van het opsporen van talent geen flauw benul hadden. Verder is er een heel subtiel verschil tussen de aankopen hier en elders. Als je zoals in mijn geval uit je eigen portemonnee betaalt, ben je voorzichtiger.”

Nu is er dan weer André Ooijer. Hendriks denkt opnieuw een goudader te hebben aangeboord. “Ooijer is een heerlijk mannetje. Zoals hij tegen Vitesse speelde was toch geweldig? Let op mijn woorden, we hebben in hem op termijn een betere Atteveld binnengehaald. En binnenkort zul je bij Roda de Belgen zien komen. In België verdwijnt het zwart geld en hollen de begrotingen achteruit.”

Nol Hendriks geniet van het subtiele spel van loven en bieden. Hij moet er niet aan denken dat de Belgische voetballer Jean Marc Bosman aan het Luxemburgse hof straks zijn zin krijgt. “Afschaffing van het transfersysteem zou rampzalig uitpakken. Voor Roda in het bijzonder? Nee hoor, voor het hele voetbal. Opleidingen hebben dan op slag geen enkele zin meer. Jeugdspelers worden nu van hun achtste tot hun zestiende geheel gratis opgeleid. Dat kan dan niet meer. Ouders moeten dan 10 000 gulden per jaar voor hun kind betalen. Je kunt wel bedenken wat zoiets voor de kwaliteit van het voetbal betekent.”

Conflicten over het aankoopbeleid zullen er met het trainersduo Stevens/Achterberg nooit rijzen. Hendriks: “De verantwoordelijkheden zijn prima afgebakend. Er komt hier geen enkele speler die Stevens niet wil en er komt geen speler die Hendriks niet wil. Op de donderdagen is er overleg over allerlei zaken, maar de opstelling is bijvoorbeeld puur het terrein van Stevens. Ik geef mijn mening; hij doet er mee wat hij zelf wil.”

“Ik zal blij zijn als Roda op eigen benen kan staan”, verzucht Hendriks ten slotte. “In Nederland wordt met argusogen naar mijn positie gekeken. Toch is de constructie bij Roda geen zeldzame. Kijk maar naar België, Spanje, Frankrijk, Italië. Alleen is het daar meestal de voorzitter die over geld beschikt. Het zijn de fikse schulden die de situatie minder ideaal maken, al blijf ik zeggen dat het veiliger is bij één dan bij tien mensen in het krijt te staan. Ik snak naar de dag dat Roda JC schuldenvrij is. Dan stap ik er uit en ga ik lekker verder als sponsor.”