Siemerink struikelt over 's werelds nummer 101

MELBOURNE (ANP) - De Australian Open 1998 is gesloten voor de Nederlanders. Met Jan Siemerink verdween gisteren de laatste van de zes. De 27-jarige Rijnsburger verloor in de tweede ronde in een slopende vijfsetter van de Franse qualifier Jerome Golmard, 7-6 7-5 6-7 3-6 6-1.

Eerder op de dag sneuvelden Brenda Schultz en Kristie Boogert. Schultz, elfde geplaatst, had tegen de 19-jarige Slowaakse Henrieta Nagyova geen racket in haar handen maar een boemerang. Elke klap kwam harder terug. Ze kwam nooit in de buurt van de overwinning, 6-1 6-4.

Boogert miste door lange blessurepauzes wedstrijdritme tegen Yayuk Basuki, de dubbelpartner van Caroline Vis. Na een sterke opening (7-5) verzuimde ze in de eerste game van de tweede set de genadeklap uit te delen. Ze verwierf zes breekpunten maar miste killersinstinct. Het bleek de springplank voor de Indonesische om terug te slaan, 5-7 6-4 6-3.

De 24-jarige speelster uit Zuid-Beijerland besefte dat ze de winst uit handen had gegeven maar was desondanks tevreden. “Er zit weer progressie in mijn spel”, keek ze terug. “Dat is mijn winst. Hoe bescheiden ook.” Boogert, in februari '96 de nummer 29 van de wereld, was ooit een rastalent. Ze sprong er nonchalant mee om en verdween door blessures en marginale trainingsarbeid buiten beeld.

In '96 werd ze geopereerd aan de knie, in '97 stond ze maanden buiten spel door de ziekte van Pfeiffer en diverse blessures. Trainen deed ze inmiddels wel. Bij slavendrijver Henk van Hulst, de mentor van Eltingh, Haarhuis en Schalken. Die leerde haar de ware betekenis van trainingsarbeid. Eind november werd ze fysiek fit verklaard.

Bronchitis

Dat was Brenda Schultz allerminst in Melbourne. Ze liep in het vliegtuig naar Brisbane een zware bronchitis op. Die ging over in een schouderblessure en Schultz arriveerde met nul komma nul verwachtingen in het Melbourne Park. Nagyova, 32e van de wereld, voelde de situatie uitstekend aan. Ze liet weinig heel van de Nederlandse.

Na haar nederlaag vertelde Schultz vrolijk dat dit haar laatste Australian Open was geweest. “Ik keer hier niet meer terug”, luidde het vastbesloten. Enkele minuten later was ze iets genuanceerder. “De toernooien van Brisbane en Sydney sla ik voortaan over. Melbourne weet ik nog niet. Het is tenslotte wel een grandslam.” Maar wel de enige van de vier die haar niet ligt. Verder dan drie keer de vierde ronde kwam ze er nooit.

“De baansoort ligt mij niet”, wist ze. “Rebound ace is blessuregevoelig. Dat rubber smelt door de zon en gaat plakken. Elk jaar verdwijnen er spelers met blessures aan enkel, knie of rug.” In de laatste drie jaar van haar carrière wil Schultz die risico's niet lopen. “Ik ga me toeleggen op de indoortoernooien. Daar pak ik elk jaar toch de meeste punten.”

Ook Siemerink blijft nog hooguit drie jaar actief op de tennisbaan. “In '96 sloot ik een sponsorcontract voor vijf jaar. Daarvan zijn er twee bijna voorbij. Nog drie te gaan dus.” De linkshander deed er gisteren alles aan een ronde verder te komen maar struikelde over Golmard, de nummer 101 van de wereld. “Op papier was hij twee keer zo slecht als Ivanisevic, op de baan twee keer beter.”

Golmard nam twee sets voorsprong, maar Siemerink vocht sterk terug. Met vocale ondersteuning van de Oranje fans. Hij moest regelmatig van racket wisselen omdat de bespanningen te slap werden van de hitte. “Aan het einde van de vierde set”, zag hij, “dacht ik dat ik het op fysieke kracht ging winnen. Ik zag dat hij moe werd maar hij bleef goed tennissen.”

Golmard die een ronde eerder de Brit Tim Henman (nummer achttien van de wereld) had verslagen, was een allrounder die Siemerink tot het uiterste dwong. “We waren aan elkaar gewaagd. De hele wedstrijd draaide om een of twee ballen. Die vielen in zijn voordeel uit.” Het waren wel de klappen die een einde maakten aan zijn Australian Open 1998.