Knokken

Wat vooraf ging:

Het academisch jaar begint in september. Dan is er in Nijmegen een belangrijke vergadering van de faculteit tandheelkunde, waarin beslist wordt welk onderzoek uit de middelen van de faculteit zelf bekostigd zal worden, dus wie assistenten in opleiding, aio's, mogen aantrekken.

De Baat: “Ik had er ernstig rekening mee gehouden dat ik niet meer in Nijmegen zou zitten. Maar nu zit ik weer stevig in de Nijmeegse stoel en daar hoort bij dat ik onderzoek van jonge afgestudeerden mogelijk maak en begeleid. Ik ben druk bezig geweest met het bedenken van goede onderzoeksvoorstellen. Ik hoop natuurlijk dat daar in september iets van gehonoreerd zal worden.”

Hij had nog een voorstel over de verzorging van gebitten van mensen in verpleeghuizen op de plank liggen. Dient hij dat ook in?

“Nee. Ik vind dat de universiteit er voor wat fundamenteler en theoretischer onderzoek is. Ik zit aan het volgende te denken. De laatste tanden die in een gebit blijven staan zijn de ondertanden. De situatie dat een oudere in de bovenkaak niets meer heeft en in de onderkaak alleen nog de snijtanden, komt dan ook veel voor. Zo'n gebit is helemaal uit balans. Het kunstgebit boven kan niet op tegen de kracht van de gezonde ondertanden. Het kaakbot eronder resorbeert snel. Het gebit gaat loszitten en kiept aan de achterkant.”

“Grosso modo zijn er drie manieren waarop je dit kunt aanpakken. Eén: alles eruit en een goed kunstgebit. Twee: implantaten in de onderkaak. Drie: een prothese op resterende wortels in de onderkaak. Als het aan mij ligt, komt er een aio, die bij een fiks aantal patiënten met deze klachten de drie verschillende behandelingen uitvoert en vergelijkt.”

“Er is één ethisch probleem. Je trekt geen goede tanden, vinden wij, dus voor behandeling één moeten we wat anders verzinnen. We zouden mensen kunnen zoeken bij wie dat al gebeurd is bijvoorbeeld. Dit is echt universitair onderzoek. Het gaat om een belangrijk probleem, het vereist een uiterst goede beheersing van de technieken en het schept orde in een gebied waar op dit moment systematiek ver te zoeken is.”

“Verder wil ik ook eens laten uitzoeken of patiënten met een kunstgebit erbij gebaat zijn als ze iedere twee jaar voor controle worden opgeroepen. Recall heet dat in ons jargon. In Nijmegen doen we dat al, maar het is geen gemeengoed in de gewone praktijk. Een groep van onze patiënten zou vergeleken kunnen worden met een groep patiënten die in 1986 aan het landelijk epidemiologisch onderzoek heeft meegedaan en sindsdien niet meer is gecontroleerd.”

Als de voorstellen geformuleerd zijn, gaat De Baat op vakantie naar Indonesië. Vooral omdat hij dan onderweg het grote wereldcongres van de tandartsenij in Singapore kan meemaken. “Ik zal je een brief schrijven.”