Wake met tupperware

NIJMEGEN - “6 uur 49 komt de zon op, heeft iemand mij doorgegeven”, zegt pastoor Wim Sleddens. “Hoe laat zullen we dan met de ochtendviering beginnen?” Er volgt wat geharrewar over de dageraad op paasmorgen. Zomertijd, wintertijd, hoe zit het ook alweer? Kwart over zes is een goed aanvangstijdstip voor de ochtendviering, wordt eensgezind besloten. Dan wordt die tijd het uitgangspunt voor de verschillende stadia van de paaswake.

Het liturgieberaad van de parochie Lindenholt (een buitenwijk van Nijmegen) bereidt de vieringen van de komende tijd voor. Van half negen tot half elf praten vier vrouwen en vier mannen in een zaaltje van de Agneskerk over alles wat er zoal te regelen valt. Welk koor zingt wanneer, wie zet de stoelen klaar, wie doet de inkopen voor het paasontbijt, drukken we de tekst van het lijdensverhaal helemaal af, waar halen we een krulhazelaar vandaan. Charles: “Ja, snoei mijn krulhazelaar maar, want die vernielt m'n hele moestuin.”

Het gaat over de Goede Week, maar vooral over Stille Zaterdag en de paaswake. Voor het vierde achtereenvolgende jaar zal een groep parochianen, onder wie veel jongeren, de nacht van zaterdag op zondag wakend doorbrengen. Uit de parochie zijn signalen gekomen van mensen die het niet kunnen opbrengen de hele nacht op te blijven, dat zij zich buitengesloten voelen. Daarom zal nu op zaterdagavond, voorafgaand aan de Wake, een Avondgebed worden gehouden. Charles: 't Blijft natuurlijk een klein clubje van pakweg 20 mensen die 's nachts achterblijven.” Wim: “Het zijn er wel veertig, hoor. Maar we moeten natuurlijk wel duidelijk maken dat de paasviering 's morgens gebeurt.” Theo: “Het is een evolutie, merk ik bij mij thuis. Je raakt er steeds meer op ingesteld.” Pieter: “Vergelijk het met een ziekenhuis. Overdag gonst het van de bedrijvigheid en 's nachts blijven een paar mensen achter die het vertrouwen hebben van de anderen die weggaan.”

Het is wel goed om de mensen die na het Avondgebed naar huis gaan iets mee te geven, oppert Pieter. Zodat zij bij het gebeuren in de kerk betrokken blijven. Een waaklicht, met een tekst of zo. Net zoals degenen die alleen het begin van de wake meemaakten vorige jaren meekregen. Hetty: “Het lijkt me wel iets voor de jongeren om daar iets creatiefs mee te doen.”

Om tien uur zal de wake beginnen, met het verhaal van de schepping centraal. Om middernacht de roeping van Abraham, om half twee de roeping van Mozes, om half vier Elia en om vijf uur 'Komt naar de bronnen van het water'. Zo wordt het besloten. “Hoe moet het met de muzikale ondersteuning?” vraagt Wim. Pieter: “We vormen gewoon een groepje en we gaan lekker zingen. Wie weet komt Richard ook wel.”

De jongeren willen dit jaar in geen geval worden ondergebracht in de nabijgelegen school, zegt Christel. “Doris (de nieuwe pastoraal werkster) heeft ideeën geïnventariseerd en het is de bedoeling dat we twee van de pauzes reserveren voor de jongeren om in de kerk iets rustigs te doen. Iedereen is daar welkom. En er zijn ideeën zat.”

Wim: “Hoe zorg je er nu voor dat je om kwart over zes duidelijk maakt dat Pasen nú begint. Ik dacht aan verschillende sporen, met mensen die van verschillende kanten komen en met een korte tekst aan elkaar vertellen waar ze vandaan komen.”

Charles wil het brood voor de eucharistie graag zelf kneden “met deze heidense handen”. Theo: “We moeten dan wel afspreken hoe we na afloop de restanten bewaren. Je kunt het als het voor de eucharistie gebruikt is niet zomaar weggooien. Wim: “Iemand moet een tupperwaredoos meenemen; dan kunnen we het een volgende keer gewoon weer gebruiken.”

De paasviering zal uitlopen op een gezamenlijk ontbijt. Dat mag daarna niet als een nachtkaars uitgaan. “We moeten het afsluiten met zegenbeden en een lied,” zegt Wim. 'Gij zijt voorbijgegaan', suggereert hij. Pieter wil liever iets anders, iets verstillends. Wim: “Er is een Taizélied, 'Christus surrexit'. Heel meditatief; dat zou heel geschikt zijn.” Zo wordt besloten.