'Ik zocht een raampje om te ontsnappen'

NEW YORK - Pete Sampras laat zich niet snel afleiden. In de US Open-finale tegen Andre Agassi dwaalden zijn gedachten tweemaal af. Eerst toen hij John F. Kennedy jr. tussen het publiek zag zitten, maar vooral toen even later Arnold Schwarzenegger de tribunes opkwam.

“Ik was klaar om te serveren en toen zag ik hem, the Terminator”, zei Sampras, zelf de Tarzan van het internationale tennis. Hoewel hij pas 24 jaar is, is hij al een legende en behoort hij tot de absolute elite. Door zijn zege in vier sets op Agassi (6-4, 6-3, 4-6, 7-5) werd hij de vierde speler na John McEnroe, Bill Tilden en Fred Perry met drie Wimbledon-titels en drie US Open-titels op de erelijst. En het lijdt geen twijfel dat Sampras dat aantal in de komende jaren gaat opvoeren. De alleenheerser van het mondiale tennis heeft zijn beste jaren nog voor zich.

Op Flushing Meadow veroverde Sampras zijn zevende Grand Slam-trofee, in 1994 won hij ook in Melbourne. Daarmee kwam hij op gelijke hoogte met McEnroe en Wilander, en staat hij op het punt Jimmy Connors en Ivan Lendl, met ieder acht titels, te evenaren. “Ach, ik denk niet in termen van records”, sprak Sampras, bescheiden als altijd. “Het staat niet op mijn schoolbord dat ik het record van Roy Emerson (twaalf Grand Slams, red.) moet verbeteren. Het gaat mij wel alleen om de Grand Slams. Wat dat betreft is Roland Garros een uitdaging. Daar wil ik zeker een keer winnen.”

Op 10 april van dit jaar werd Sampras door Agassi onttroond als de nummer één van de wereld. Ondanks zijn zeges op Wimbledon en Flushing Meadow staat zijn naam vandaag, op de laatste uitdraai van de computerlijst, nog altijd op de tweede plaats. “Ik vind de ranking minder belangrijk dan het winnen van Grand Slams”, zei Sampras. “Als mensen het hebben over spelers als McEnroe, Connors of Borg gaat het nooit over hoe lang zij nummer een zijn geweest, maar over het aantal Grand Slam-titels dat zij hebben veroverd. Dat leeft voort in de herinnering van iedereen.”

Agassi kon zich helemaal vinden in de woorden van Sampras, zijn opvolger als US Open-kampioen. “Het is een goed gevoel om nummer één te worden, maar na een uur ben je daar wel aan gewend”, vond Agassi. “Het winnen van een Grand Slam-toernooi went nooit. Dat zijn de evenementen waar je moet pieken. Iedereen wil op Flushing Meadow, Wimbledon of Roland Garros winnen. Ik ben nummer één van de wereld, maar wat zegt dat. Sampras won twee Grand Slams en daarom zal hij straks op 31 december met een beter en meer voldaan gevoel terugkijken op dit jaar dan ik.”

Het verlies tegen Sampras kwam bij Agassi even hard aan als zijn uitschakeling in de halve finales op Wimbledon tegen Boris Becker. Na die nederlaag haalde hij zijn gram door winst in Washington, Toronto, Cincinnati en New Haven. Die succesvolle, maar vermoeiende serie deed hem op de US Open de das om. Agassi was fris genoeg om de finale te halen, maar niet om Sampras te verslaan. “Ik zocht naar een raampje om te ontsnappen”, zei Agassi, die alleen in de derde set zijn normale niveau enigszins kon benaderen. “Maar ik moet eerlijk toegeven dat hij te goed voor mij was.”

Sampras hoopt dat de rivaliteit met Agassi nog jaren zal duren. “Als ik tegen Andre de baan opstap, weet ik dat ik kan verliezen, ook als ik mijn beste tennis speel”, aldus Sampras, die in de onderlinge strijd met Agassi nu met 9-8 leidt. “Dat gevoel heb ik maar bij weinig spelers.” Een overwinning op Agassi schenkt Sampras daarom ook de meeste voldoening. “Als je tegen hem speelt, voel je een soort elektrische lading op de baan. Een partij, en zeker een finale van een Grand Slam, tegen Agassi is iets bijzonders. We zijn nummers een en twee, we zijn allebei Amerikaan, dat speelt allemaal mee. Een zege op Andre geeft mij een beter gevoel dan een zege op iemand anders.”

Ook zijn tweede Grand Slam-titel van dit jaar droeg Sampras op aan zijn coach Tim Gullikson, die herstellende is van een hersentumor. En opnieuw kon hij de tranen niet bedwingen. “Ik wou dat je hier was”, zei Sampras met een brok in de keel. Paul Annacone neemt tijdelijk (?) de plaats in van Gullikson en deze oud-speler, de nummer dertien van de wereld in 1985, ziet in Sampras de beste tennisser aller tijden. “Als Pete zijn beste tennis speelt, maakt het niet uit tegen wie hij speelt. Er zijn maar weinig menselijke wezens die zijn niveau kunnen benaderen.”