'De maatschappelijke betekenis van sport'. Ach, was het alweer zo ver? Afgelopen week nam premier Kok een rapport van die naam in ontvangst. Uiteraard was Terpstra in de buurt voor de wave, maar ja, het ging nu even niet over aerobics, dus moest Kok.
Bij welke sport denk ik aan Kok? Bij Halma, voor veteranen. Maar de sport is iets anders. Alle sporten samen proberen al dertig jaar lang per rapport het maatschappelijk belang van het zeilen, het autoracen en het boksen duidelijk te maken. Terwijl, ik kan me nog de tijd heugen dat je aan sport deed omdat het leuk was. Kort daarna kwamen die rapporten en werd het eerst gezònd om aan sport te doen. Daarna kreeg iedereen een tijdje van overheidswege strandspeelgoed uitgereikt, want iedereen moest aan sport kunnen doen.
In het vervolg werd sport bewegen, dat je op middelbare leeftijd dagelijks diende te hupsen op de maat van de disco. Vervolgens moest je vaker naar de sauna, minder roken en wortels eten.
En sinds een tijdje zien ouders sport voornamelijk als een investering voor de toekomst - waarom zou je de kleine naar school sturen indien je hem in dezelfde tijd tennisles kunt geven als het kreng geen gevoel heeft voor de voetbal? Die sport dus, ziet zich thans als bindmiddel van de hele maatschappij. Of Kok effe over de brug met ongelijke leggers wil komen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.