*

 
dossier

Archief

Veelbelovende Sjeng Schalken moet na twee uur ziek afhaken

Door: redactie − 17/01/96, 00:00

MELBOURNE (ANP) - Precies de helft van de Nederlandse equipe is in Melbourne bij de Australian Open twee dagen en één ronde tennis doorgekomen. Richard Krajicek, Jan Siemerink, Brenda Schultz en Kristie Boogert. Het kan er mee door.

Het mooist was de dinsdag echter voor Boris Becker. Voor het eerst in vier jaar won de Duitser, nummer vier van de wereld, weer een partij op de Australian Open. Het ging ten koste van het Engelse kanon Rusedski, die de bal soms met een snelheid van 213 kilometer per uur over de baan joeg, maar na een spektakelstuk van vijf sets net te kort kwam. “Het was een strijd”, zei Becker.

Van het succesvolle kwartet Nederlanders liet slechts Krajicek spel zien dat bij een topspeler past. Hij had amper anderhalf uur nodig om overtuigend Stoltenberg in drie sets (6-1 6-3 6-2) te verslaan en bleek geen hinder te ondervinden van de armblessure die zijn deelneming twijfelachtig maakte.

Als enige van de winnaars kon Krajicek terugblikken op een perfecte dag. Hij sloeg twaalf aces en maakte slechts één dubbele fout. Zwakke punten kende de Haagse nummer elf van de wereld nauwelijks, al klaagde hij naderhand wat over het welslagen van zijn volleys. “Verder serveerde ik goed, was ik agressief en sloeg ik onmiddellijk toe als hij even verslapte. Het ging rap. Van mijn arm heb ik geen last gehad, van conditionele problemen evenmin. Het voordeel van een blessure aan de arm is dat je met lopen de conditie op peil kunt houden. Nu een vijfsetter? Hoeft geen probleem te zijn.”

De Deen Fetterlein is de volgende tegenstander en doorstroming naar ten minste de vierde ronde ligt voor de hand. Dan wacht Chang en met die weet men het nooit. Met Krajicek overigens ook niet altijd.

Siemerink worstelde lang tegen de Oostenrijkse gravelspecialist Schaller, Schultz had het nog moeilijker tegen de vrij onbeduidende Patricia Hy uit Canada. De Heemsteedse, een klein beetje behorend bij de favorietes, verloor de eerste set met 6-1, kreeg in de tweede zelfs een wedstrijdpunt tegen. Die sloeg ze met een ace weg. In de beslissende set overmeesterde Schultz haar tegenstander met het verschil van één service-doorbraak, 6-3. Ze benutte op 5-3 haar eerste wedstrijdpunt, na daarvoor wel twee breakpoints te hebben weggewerkt.

Ook Siemerink had veel te klagen en dan vooral over zichzelf, hoewel hij in de persoon van Schaller iemand uitschakelde die op de ranking (negentiende) nog iets hoger staat. Tot nog toe had Siemerink in dit jaar (Doha, Sydney) slechts verloren. “Bovendien ook slecht gespeeld”, voegde hij daar aan toe. “Ik kwam niet bepaald vol vertrouwen naar Melbourne. Ook vandaag was het weer ploeteren.”

De winst, die hem nu tegenover de Italiaan Nargiso brengt, heeft hem echter vertrouwen gegeven. “Een verschil met de voorgaande wedstrijden was dat ik beter serveerde en volleerde. Waarschijnlijk een gevolg van het feit dat ik de laatste tijd wel vrij veel heb gedubbeld. Daardoor bleef ik toch steeds in de race. Ik ben toch weer een ronde verder op een Grand Slam. Dat geeft moed.”

Noodlot

Met een heel ander gevoel was Sjeng Schalken naar Australië gekomen. Hij won zondag in Jakarta zijn tweede ATP-toernooi in zijn loopbaan. De pas 19-jarige Limburger lijkt daarmee verder te zijn dan de 'vier Musketiers' van nu toen zij zo oud waren. Maar in het vliegtuig sloeg het noodlot toe. “Waarschijnlijk heb ik iets verkeerds gegeten. Vandaag was ik nog te ziek om naar het net te lopen.”

Schalken hield het nog wel iets meer dan twee uur vol tegen Fleurian, een qualifier die zich ten koste van Kempers voor het hoofdtoernooi had geplaatst. Bij 6-3 4-6 7-6 en 2-1 in Frans voordeel gaf hij op. “Ik had twee nachten niet geslapen. Er zat geen kracht meer in mijn lichaam.” Hij bedankte voor het dubbel met Oosting en ging naar huis.

Maar wat heeft Schalken te klagen? In het circuitje wordt hij al min of meer in één adem genoemd met aanstormende talenten als Rios en Philippoussis, al is de (internationale) aandacht rond zijn persoon vooralsnog wat minder. “Maar eigenlijk is hij nu al verder dan ik op zijn leeftijd was”, zei Krajicek, “Met hem gaat het eigenlijk sneller dan met de spelers van mijn lichting. Een half jaar geleden stond hij al in de top-vijftig, hij is sterk en heeft vrijwel geen zwakke punten. Misschien moet hij nog wat werken aan zijn forehand-return, maar in feite is hij al erg ver. Bovendien is hij in staat tijdens een wedstrijd ineeens een tandje hoger te gaan draaien. Dan is hij ineens 'weg'. Heel knap.”

Ronduit teleurstellend waren vooral de optredens van Eltingh en Haarhuis, die er beiden solo niet in slaagden ook maar een set te winnen. Na de troosteloze nederlaag van Eltingh tegen Johansson kwam Haarhuis met drie keer 6-4 te kort tegen de Belg DeWulf. Terwijl hij tot nu toe dit jaar in Doha en Jakarta zo aardig uit de voeten was gekomen.

Eltingh/Haarhuis gaan verder als dubbel, maar troffen het niet bij de loting. Kulti en Larsson zijn in de eerste ronde de tegenstanders. Het Zweedse duo stond vorig jaar nog in de finale van Parijs. Om daar overigens te verliezen van Eltingh en Haarhuis.

Het is ondenkbaar dat de vier overgebleven Nederlanders allen de vierde ronde bereiken, hoewel de schema's bepaald niet ongelukkig in elkaar zitten. Twee zullen er in het voorkomende geval namelijk op elkaar stuiten. Kristie Boogert, gemakkelijk winnend van Serra-Zanetti (6-3 6-4), krijgt eventueel na de tweede zege te maken met landgenote Schultz.

mailIcon print |