Limburg werft over de grens

De provincies Limburg, Brabant en Zeeland gaan de komende jaren duizenden arbeidskrachten over de grens werven. De Arbeidsvoorziening opent daartoe zelfs vestigingen in Duitsland en België. Aanleiding is het grote tekort aan technisch personeel.

Werkgevers, werknemers en de provincies willen werknemers uit buurlanden naar Nederland lokken door ze banen en scholing aan te bieden. Niet alleen Belgen en Duitsers komen in aanmerking, ook in Noord-Frankrijk wordt geworven.

Vooral het personeelstekort in Noord-Limburg en Zuid-Oost Brabant is op dit moment reden tot zorg, zegt L. Zegers van de Limburgse Werkgevers Vereniging. Door de sterk aantrekkende economie in deze regio's is er vooral behoefte aan jongeren. De bevolking is evenwel sterk vergrijsd.

Driekwart van de bedrijven in Limburg heeft moeite om voldoende gekwalificeerd personeel aan te trekken, zo blijkt uit een recent onderzoek van werkgeversorganisatie VNO-NCW. Zelfs vacatures waarbij scholing wordt geboden, blijven grotendeels onbezet. Nu al werken in Limburg ongeveer 20 000 arbeidskrachten uit België en Duitsland.

Volgens de werkgevers is de arbeidsmarkt zo krap dat investeringen moeten worden uitgesteld of activiteiten naar het buitenland worden verplaatst. Als er niets gebeurt, schat H. Droppert, regionaal directeur van de Arbeidsvoorziening Limburg, dat er alleen al in Limburg de komende vijf jaar een tekort van 75 000 arbeidskrachten ontstaat.

Zelfs als de arbeidsbureaus hun reserves aanspreken, door arbeidsgehandicapten, herintredende vrouwen en omgeschoolde werklozen in te schakelen, blijft er een groot tekort bestaan.

Anders dan begin dit jaar met de wervingscampagne voor Ieren in de bouw gebeurde, gaat het nu niet om tijdelijke maar om vaste banen. In eerste instantie wordt vooral gezocht onder de pendelaars: mensen die in hun eigen land blijven wonen.

Via de drie wervingspunten van de Arbeidsvoorziening Limburg wordt vanaf september dit jaar in Duitsland en België gezocht naar middelbaar geschoold technisch personeel. Het wervingspunt zal door middel van promotie in kranten en samenwerking met lokale uitzend- en arbeidsbureaus personeel werven. Tevens wordt aan de werknemers informatie verstrekt over het gastland, bijvoorbeeldover de verschillen op het gebied van de sociale zekerheid.

Droppert denkt niet dat het werven in het buitenland ten koste gaat van langdurig werklozen in de regio's. ,,Als wij die functies op middelbaar technisch niveau niet vervullen, gaan de bedrijven weg en verdwijnt de werkgelegenheid voor lager geschoolden. Daarvan zijn langdurig werkozen de dupe.''

Verschillen in sociale en fiscale regelgeving maken het nog altijd moeilijk om buitenlandse werknemers aan te trekken. Vooral voor Belgen is het over de grens werken door verschil in wetgeving nog onaantrekkelijk. Zij verdienen soms netto dertig procent minder dan hun Nederlandse collega's. Voor Duitsers geldt dat zij in eigen land vaak meer kunnen verdienen.

De samenwerkende provincies en werkgevers- en werknemersorganisaties pleiten dan ook voor opheffing van deze barrières. Ook vinden zij dat asielzoekers zouden moeten kunnen werken terwijl ze nog geen definitieve verblijfsstatus hebben.