Nieuw verfje

Het zondagse discussieprogramma van de NPS, 'Het Capitool', wordt dit najaar verbouwd. De rek is eruit. Het goede gesprek aan een eenvoudige tafel zal als basisformule nooit verdwijnen ten bate van een babbelbox op internet, maar af en toe heb je een impuls nodig om het programma er weer wat kwieker uit te doen zien. Ander decor, andere presentatie, meer gasten of juist minder, enfin, zoals Bommel bij zijn bekende problemen altijd zei: verzin een list.

Dat er wat verbouwd mag worden, bleek zondagmiddag nog eens. Om te beginnen voerde Fred Verbakel een keurig gesprek met mevrouw Nijpels over de problemen in haar AOV. Keurig: hij wilde maar niet impertinent worden en zij bleef staande alsof zij nog even een bejaarde bewerkte.

Daarna volgde een gesprek over de toekomst van de omroep volgens staatssecretaris Nuis. Henk van Hoorn zat hier de zaak voor. Op het programma stond aanvankelijk ook nog de deelname van Koos Postema, maar die kreeg op het laatste moment een spreekverbod van zijn broodheren opgelegd. Ik heb er geen flauw idee van wat Postema's bijdrage had kunnen zijn, anders dan wat nostalgisch en zelfgenoegzaam gepruttel, zoals hij in de laatste HP/De Tijd ten beste geeft in het goede gezelschap van Aad van den Heuvel. Waarom die laatste dan niet van de reservebank werd gehaald, weet ik niet.

Nu zaten er de voorzitters van de NCRV (Herstel) en de Avro (Wallis de Vries), de bij de VPRO vertrekkende Jan Haasbroek en het D66-Kamerlid Marijn de Koning. De twee voorzitters bleven zonder noemenswaardige inspanning overeind. Blijkbaar had niemand tegen Haasbroek gezegd dat hij in een discussie terecht zou komen die rechtstreeks op de televisie zou worden uitgezonden. Hij had z'n zondagse kleren aan, maar veel verder ging z'n bijdrage niet.

Mevrouw De Koning wist wel dat het om een tv-opname ging, maar die had weer geen flauwe notie wat het onderwerp was en pruttelde in voornamelijk onverstaanbare terzijdes wat voor het lieve vaderland weg. Zij bleek nooit een onderscheid te hebben kunnen ontdekken in het aanbod van de NCRV en dat van de Avro, terwijl ze de Avro en RTL 4 toch al niet uit elkaar kan houden. Het leek me een voortreffelijke definitie van een mediaspecialist van D66. Alleen, in vredesnaam, kan iemand zorgen dat ze verder met hun fikken van de omroep afblijven? Liever elke avond anderhalf uur koorzang dan eens per week tien minuten tv naar het inzicht van D66. 'Het Capitool' is inderdaad aan een nieuw verfje toe. Om te beginnen op de afdeling waar ze de gasten uitzoeken.

Zaterdagavond bij de Vara de eerste aflevering van 'Spijkers' meegenomen. De televisie-variant van het radioprogramma 'Spijkers met koppen', dat voortborduurt op wat ooit 'In de rooie haan' heette. Jack Spijkerman maakt met 'Spijkers' een weekmagazine uit de losse pols en met behulp van de onderwerpen die voor 'Koffietijd' van RTL 4 net iets te zwaar zijn. Zoals: iets over gokken, de Miss Ajax-verkiezing, een nieuwe collectebus, een mal Kamerlid, en een net iets minder malle Brabantse weerman.

Het voeren van diverterende gesprekjes, waarbij de gasten steeds op het verkeerde been worden gezet, is Spijkerman wel toevertrouwd. Wat dat betreft, maar dan met echte onderwerpen, zou ik hem wel eens als 'Het Capitool' willen zien.

In elk geval komt 'Spijkers', zoals het zich liet aanzien, tenminste in de richting van zo'n late show waar ze in Amerika zo gek op zijn. Bijna had ik gezegd: dat wil ik ook wel eens van Paul de Leeuw zien, maar ja, straks interpreteert hij dat weer als onbegrip voor zijn grenzeloze talent en voor je het weet kom je hem morgen dan weer tegen en blijkt hij je te herkennen met alle gevolgen van dien, zoals hij bij Sonja Barend aankondigde: minstens een blauw oog. Laat ik zeggen dat ik De Leeuw, zaterdagavond bij Vara's 'Sonja', ook weer net iets te tevreden en net niet breed genoeg onderlegd vond om de late uren aan hem uit te besteden.

Nee, met een heel behoorlijke redactie achter zich, zoiets als die van die Vara-haan onder Jan Nagel, moet 'Spijkers' makkelijk kunnen uitgroeien tot een late talkshow van bedoeld kaliber. Alleen die cabaretnummers tussendoor, ik begreep dat het hier satire moest voorstellen, kunnen nog wel een kontje gebruiken. Satire is namelijk niet leuk, maar dodelijk leuk. En in de nu gepresenteerde gevallen ging het om pogingen tot moppig zijn, en niet eens voor de televisie, maar als radio met lichtbeelden.