Rooms-protestantse betrekkingen worden slechter in Z-Amerika

CONCEPCION (EPD) - De Latijnsamerikaanse raad van kerken (Clai) heeft scherpe kritiek op de vrije markteconomie. De neo-liberale economie op het continent leidt tot een tweedeling van de samenleving en tot grotere armoede.

Dit zei secretaris-generaal F. Adolf gisteren bij de opening van de assemblee van de Clai in Concepción (Chili). Ruim 500 afgevaardigden van bijna 150 (niet-katholieke) kerken uit Midden- en Zuid-Amerika zijn daar tot 1 februari bijeen onder het thema 'Wedergeboren tot een levende hoop'.

Waarnemers van de r.-k. kerk zijn deze keer niet uitgenodigd, bij de twee vorige assemblees wel. Dit besluit is een reactie op de Latijnsamerikaanse bisschoppen, die in 1992 de Clai op hun beurt niet voor hun vergadering in Santo Domingo uitnodigden. De rooms-protestantse relaties verslechteren de laatste tijd, aldus Adolf. De r.-k. kerk voelt zich bedreigd door de opmars van het protestantisme; voor veel bisschoppen is elke kerk die niet rooms is maar een sekte.

De aftredende voorzitter, methodistenbisschop F. Pagura uit Argentinië, prees de inzet van de kerken voor de mensenrechten en hij pleitte tegen amnestie voor wie de mensenrechten heeft geschonden.

Kritiek op wat de kerken doen - en niet doen - voor de gerechtigheid kwam van dr. Konrad Raiser, secretaris-generaal van de Wereldraad van kerken in Geneve. Hij hekelde bij de Clai dat de oecumenische visie steeds meer tot interkerkelijke samenwerking en spirituele vernieuwing wordt beperkt. In de jaren 70 en 80 hield de taal van verzet en strijd de hoop levend; de oecumenische beweging werd erdoor gekenmerkt, aldus Raiser. Tijdens de jaren van onderdrukking in Latijns-Amerika waren kerken en oecumenische groepen vaak de enige profetische stem.

Dat is veranderd, constateerde hij. De kerken zijn steeds meer geneigd de strijd voor sociale gerechtigheid aan andere groeperingen over te laten. Deze tendens wordt versterkt door de opkomst van charismatische en fundamentalistische groepen die persoonlijk heil en maatschappelijke problemen scherp scheiden.