Banden tussen politiek en misdaad 'op alle niveaus'

NEW DELHI - Ook als lijk bleek zij niet geliefd. Naina Sahni, de vrouw van een jonge, ambitieuze politicus binnen de regerende Congres Partij, werd begin vorige maand vermoord. Door haar echtgenoot, zo luidt de beschuldiging. Maar de familie weigerde haar lichaam te identificeren. De crematie is dan ook week na week uitgesteld.

Het is een beschamende zaak in een land waar de laatste rituelen voor de overledenen doorgaans zeer snel na de dood worden voltrokken. Maar beschamender nog zijn de wijze waarop Naina Sahni om het leven is gebracht en de beerput die daarna open is komen te liggen. Een beerput waarin politici en criminelen in India zich eendrachtig lijken rond te wentelen.

Naina Sahni kan het slachtoffer zijn geworden van een crime passionnel. Haar man, Sushil Sharma, zou ontdekt hebben dat zij er een buitenechtelijke relatie op na hield. In een vlaag van woede moet hij vervolgens gedreigd hebben met zijn pistool, een wapen waarvoor menig Indiaas politicus een vergunning heeft. Van dreigen kwam schieten: twee kogels door het hoofd.

Daarna werd het echt onsmakelijk. Sharma sleepte het lijk naar de keuken van een restaurant in het hart van de hoofdstad New Delhi, waarvan hij een van de eigenaren was.

Hij gaf opdracht de zaak onmiddellijk te sluiten, waarna hij de 'tandoor', de oven, extra liet opstoken en samen met een aantal bedienden probeerde zijn vrouw in vlammen te doen opgaan.

Dat mislukte door de oplettendheid van een straatagent, die ongekend veel rook uit de tandoor zag komen. Sushil Sharma vluchtte, maar gaf zich enkele dagen later over. Toen al gonsde de hoofdstad van de geruchten over de vele smerige politieke praktijken waarmee zowel Sharma als zijn vrouw zich zouden hebben ingelaten.

Politiek en misdaad, voor velen vormt het een Indiaas pact tussen de Duivel en Beëlzebub. Dat is deze week weer eens bewezen door een regeringsrapport dat spreekt over de 'gevaarlijke rol' van criminele elementen die een 'parallel-regering' leiden waarop de officiële regering geen enkele greep heeft of waarmee zij maar al te vaak innig verbonden is.

“Het is van het allernoodzakelijkste belang dat een orgaan in het leven wordt geroepen dat deze dreiging effectief kan pareren”, zo stelt het rapport, dat is geschreven onder leiding van N. Vohra, de vroegere minister van binnenlandse zaken. Maar deze dringende aanbeveling toont ongewild juist aan hoe verlammend de banden tussen politiek en misdaad werken.

Het rapport is namelijk al twee jaar geleden aan de regering aangeboden. Dat het nu pas openbaar is gemaakt, heeft volgens een politicus van de oppositie alles te maken met de zaak-Sharma, waarbij de regerende Congres Partij ernstig in verlegenheid is gebracht. Maar dan nog zijn slechts twaalf pagina's overlegd van een rapport dat meer dan honderd bladzijden zou beslaan.

Volgens premier Narashima Rao is zijn partij niet de enige die mafiose adders aan haar borst koestert. “Elke partij”, zo liet hij dinsdag weten, “die van dit onderwerp een stok wil maken om de partij mee te slaan, zal daarvan berouw krijgen.” Het is een opmerking in het licht van de campagnes voor de verkiezingen van volgend jaar, campagnes die nu al op gang komen.

Het rapport van de commissie-Vohra noemt bijna geen namen. Wel somt het deelstaten op waar de innige contacten tussen politici en criminelen zorgwekkende vormen hebben aangenomen. De noordelijke deelstaten Bihar, Uttar Pradesh en Haryana springen eruit, maar ook Jammu en Kashmir, Punjab, Gujarat en Maharashtra worden genoemd. Zo kan men nog even doorgaan.

Het rapport signaleert de “snelle groei” van misdadige bendes, gewapende criminelen, smokkelaars, drughandelaars en economische lobbygroepen. Zij allen zouden een “uitgebreid netwerk van contacten” hebben opgebouwd met “bureaucraten, regeringsfunctionarissen op lokaal niveau, politici, journalisten en strategisch geplaatste individuen in de particuliere sector”.

Het rapport laat zich invullen. Sushil Sharma, de vermeende tandoor-moordenaar, zou zichzelf onder meer hebben verrijkt door zijn vrouw intieme omgang te laten hebben met ministers. Een van de daarbij genoemde namen, Kalpnath Rai, is die van een minister die eerder moest aftreden wegens betrokkenheid bij een economisch schandaal. Premier Rao is zelf ooit genoemd als degene die een koffer met bankbiljetten in ontvangst zou hebben genomen van een beruchte beursspeculant. Bewijzen zijn nooit geleverd. Intussen lopen in India nog onderzoeken naar zaken als het politieke Bofors-schandaal over de aankoop van wapens en naar een miljarden-speculatie met overheidsgelden.

Ook op lagere niveaus is het raak. De geliefde ster van de Bollywood-filmindustrie, Sanjay Dutt, zit nog steeds vast wegens zijn vermeende omgang met de mafia in Bombay, die verantwoordelijk wordt geacht voor de bomaanslagen in 1993, waarbij vele honderden mensen om het leven kwamen. Die aanslagen hebben weer te maken met de nauwe banden tussen politici en criminelen in de onroerend-goedsector.

Op “lokaal niveau”, zoals het Vohra-rapport het noemt, zijn bewijzen boven tafel gekomen voor de betrokkenheid van politici bij de handel in seksslaven, verdovende middelen, landuitgifte en zelfs de loterij. Het zijn juist ook de krochten van de deelstaat-politiek waar zich de meest complexe en soms bizarre verstrengelingen van politiek en misdaad voordoen.

Dit alles klinkt kenners van bananenrepublieken haast te vertrouwd in de oren. Toch is er een verschil, hoe subtiel ook. Bananenrepublieken kennen geen commissies als die van de vroegere minister Vohra. In India komen de verhalen op tafel. Twee jaar na dato en in omvang gedecimeerd. De oppositie vraagt om een 'vervolg-rapport'. Het klinkt als fluiten in het donker.