Nieuwe bom lijkt protest bij begrafenis van Kelkal

Van onze buitenlandredactie AMSTERDAM - Enkele uren nadat Khaled Kelkal, de hoofdverdachte van de bomaanslagen in Frankrijk, werd begraven ontplofte gisteren in een vuilnisbak bij het Parijse metrostation Maison Blanche een bom. Twaalf mensen raakten licht gewond.

Opvallend is dat Maison Blanche ook de naam is van de bushalte bij Lyon waar politie-eenheden vorige week vrijdag Kelkal in een spervuur doodden. De bomaanslag van gisteren heeft veel weg van een protest. De bom was op dezelfde wijze gemaakt als de explosieven waarop Kelkals vingerafdrukken zijn gevonden. Opnieuw ging het om een gasfles die ontplofte waardoor honderden kogeltjes en spijkers alle kanten op vlogen. Op honderd meter afstand van de explosie waren de resten te vinden.

Een voorbijganger zag iemand de gasfles plaatsen in een vuilnisbak aan de Avenue d'Italie in het zuiden van Parijs. Deze waarschuwde de politie, maar het was te laat om de bom onschadelijk te maken. Twee politieagenten raakten gewond.

Enkele uren voor de ontploffing werd Khaled Kelkal begraven op een moslim-begraafplaats in Rilleux-la-Pape, vlakbij de buitenwijk van Lyon waar hij opgroeide. Kelkal wordt verdacht van medeplichtigheid aan zes bomaanslagen. De eerste was op 25 juli toen een bom tot explosie kwam in een metrotrein bij het station Boulevard St-Michel. Daarbij kwamen zeven mensen om het leven en raakten meer dan 130 gewond.

De explosie van gisteren doet vermoeden dat de politie nog niet alle verdachten op het spoor is. Ook na Kelkals dood blijft een extra veiligheidsregime onder de codenaam 'Vigipirate' bestaan. Militairen helpen de politie bij de bewaking van de grote steden. De prullenmanden op drukke punten blijven afgesloten.

Op de begrafenisplechtigheid van Kelkal waren zo'n tweehonderd mensen aanwezig. De media kregen geen toegang. Jonge Noordafrikanen hielden verslaggevers tegen.

Het dagblad Le Monde publiceerde gisteren een vraaggesprek met Kelkal dat eerder werd afgenomen door een Duitse socioloog. Kelkal uitte zijn woede over het sociale klimaat in Frankrijk en over het onrecht dat mensen uit de Mahreb wordt aangedaan. Een baan ging aan zijn neus voorbij, omdat een Franse vrouw met minder kennis van zaken werd verkozen boven hem. Woedend was hij omdat een Arabier en een Fransman voor dezelfde diefstal een verschillende straf kregen: de eerste achttien maanden en de tweede twee maanden gevangenisstraf. “Wat zij recht noemen is onrecht,” zei Kelkal. De misdaad gaf hem een gevoel van vrijheid. In de gevangenis maakte hij kennis met de islam en leerde hij Arabisch van een celgenoot. “Nu zie ik het leven niet meer zo simpel, maar in grotere samenhang. Ik ben geen Arabier en geen Fransman meer, maar ik ben een moslim”.