Ivanov kiest voor het warm menselijke klimaat van TVM

HOOGEVEEN - Hij heeft nog geen enkele van de 20 625 nachten die wielrenners van TVM de afgelopen elf jaar buitenshuis doorbrachten, op kosten van die ploeg in een hotel geslapen. Hij heeft ook nog geen van de 61 875 bidons aangenomen, leeggedronken en vervolgens voor souvenirjagers op straat achtergelaten. Maar misschien rijdt hij dit seizoen wél de drie miljoenste wedstrijdkilometer in het bestaan van de tweede Nederlandse profformatie.

De roem is hem duidelijk vooruit gesneld. Nadat het nieuws twee dagen geleden al op straat werd gelegd, presenteerde ploegleider Cees Priem hem gisteren tijdens de officiële voorstelling in het hoofdkantoor van de sponsor als de nieuwe vedette. Licht uit, spot aan en een daverend applaus voor Sergei Ivanov. 21 Jaar nog maar, maar wel gezegend met 378 UCI-punten achter zijn naam; slechts een fractie minder dan meer gerijpte collega's als Maarten den Bakker (392), Jeroen Blijlevens (420) en Tristan Hoffman (402). Ivanov haalde die oogst vooral in de Ronde van de Toekomst binnen. Daar won hij twee etappes, een bergrit en een massasprint, en legde hij beslag op de tweede plaats in het eindklassement. Priem was destijds naar Frankrijk gereisd om contact met hem te leggen. Hij kwam een mondeling akkoord overeen met de Moskoviet, maar die principiële toezegging ten spijt begonnen toen pas de problemen.

Het is bij de chique geklede ploegleider al gauw een spannend jongensboek, maar in dit geval lagen er niet alleen tal van kapers op de kust - nog acht ploegen dongen naar de gunsten van Ivanov - maar was ook het afkopen van het nog één jaar durende contract bij het kleine Lada iets waarvoor heel wat diplomatie vereist was. En goed op je tellen passen om niet in allerlei gecamoufleerde valkuilen te stappen.

“Het was een schaakspel waarin je geen remise kon aanbieden; je kon de partij door heel geduldig te wachten winnen,” typeert Priem de sfeer waarin de onderhandelingen plaatsvonden. Lees voor het schuiven met pionnen een aantal reizen naar Moskou en talloze, ellenlange telefoongesprekken met de Russische hoofdstad. Noem als synoniem voor valkuilen de mensenkennis om niet met louche, zogenaamde managers in zee te gaan, en het verhaal is ongeveer rond. Priem was al een beetje voorbereid door Dimitri Konitsjev, die bij TVM een aantal mooie jaren heeft gehad. Deze Rus had eerst een bonafide manager en vervolgens een vertrouwenspersoon die de centen en procenten in eigen zak stak. Veel wielrenners uit het vroegere oostblok zijn op die manier bedonderd; reden waarom het scheiden van het kaf van het koren al enkele maanden in beslag neemt. Die procedure kostte in elk geval veel meer tijd dan het bepalen van de afkoopsom. Toen dat eenmaal geregeld was, moest Ivanov nog worden losgeweekt van de legerclub CSKA Moskou. Het jonge talent was parttime beroepssoldaat.

Wat volgens Priem de doorslag gaf was het warm menselijke klimaat in zijn ploeg. “Hij had van Konitsjev en Poelnikov, die bij ons hebben gereden, goede verhalen over de sfeer gehoord. Dat was voor hem belangrijker dan het geld. ” Pr-manager Arjan Bos: “Doordat Ivanov niet alleen bij een ploeg, maar ook bij een club zat, moesten heel veel mensen toestemming geven. Daar kwam dan bij dat veel meer ploegen met hem in de slag waren. Het was net lootjes trekken. We hebben al met al dagenlang onderhandeld; een heel aparte ervaring. In september vorig jaar hadden wij zijn mondelinge ja-woord, maandag werd de handtekening gezet.”

Nieuwtje

Het nieuwtje was er aan de vooravond van de ploegpresentatie dus al af. “We konden niet wachten,” vond Bos. “Ik werd voortdurend gebeld met de vraag hoe het er voor stond. Dan vind ik niet dat je er omheen moet draaien als de kogel door de kerk is.” Er wordt dus niet altijd gelogen in de wielerwereld. Of Ivanov het allemaal waard is moet de verdere toekomst uitwijzen. Aan het tweejarige contract is nog een optiejaar gekoppeld. “Hij bezit alle elementen die je bij een ronderenner hoopt aan te treffen,” zegt Priem. “Hij is bergop goed en heeft een voortreffelijke sprint in de benen. En hij is een goede ploegrenner, hij kijkt niet naar zichzelf. Maar het is nu te vroeg om te kunnen bepalen dat hij de komende zomer in de Tour de France start.”

Ivanov is één van de zes nieuwelingen in de ploeg van TVM. Er heerst binnen de leiding grote tevredenheid over de 48 overwinningen die in 1996 werden behaald - kleine, grote, met drie ritzeges in de Tour de France, een sprinttriomf van Blijlevens in de Vuelta en de nationale titel van Den Bakker als hoogtepunten - maar in de klassiekers lieten de mannen van Priem het lelijk afweten. Om die reden is Johan Capiot als verloren zoon weer in huis gehaald (hij brengt bovendien 605 UCI-punten mee) en werd Lars Michaelsen aangetrokken als 'winner' in de eendagswedstrijden. Het is een beetje een noodgreep, want de laatste overwinning van de Deen dateert van april 1995: Gent-Wevelgem. De Zweed Michael Andersson en de Nederlanders Davy Dubbeldam en oud-prof Louis de Koning zijn de andere nieuwe gezichten. Door de nauwe betrokkenheid van de nationale amateur- en juniorenselectie bij de Raboploeg, moet TVM de verse aanwas vooral uit Scandinavië (en Rusland) halen.

Priem stelde zich bij de presentatie kwetsbaar op door voor de overwinning in de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix te opteren. Het zou een passend afscheidscadeau zijn voor veteraan Hendrik Redant, die eind april (na de Amstel Gold Race) stopt en als opvolger van Ad Wijnands als assistent-ploegleider aan de technische staf wordt toegevoegd. Een onbedoeld komisch detail: de Belg overwoog eerst in te gaan om het bod een 'normaal' leven op het kantoor van TVM te leiden, maar bij een beroepskeuzetest kwam hij er uit als iemand met de vaardigheden van een academisch geschoolde. En dan ben je kennelijk beter geschikt voor de rol van ploegleider.

Om de doelstelling te halen heeft Priem zijn renners deze keer niet met strakke trainingsschema's naar Zuid-Europese landen gestuurd. “Iedereen mocht zich naar eigen inzichten voorbereiden. Ze mochten ook zelf de locatie uitzoeken. Zo kon ieder zichzelf zijn. De ongecompliceerde benadering van Adri van der Poel spreekt me erg aan. Je moet er voor gaan, dat is alles. Het komt meer op de mentaliteit aan dan op het programma.”