Uitstekende tango en salsa van eigen teelt

Nederland is een paradijs voor Latijnsamerikaanse muziek. Of het nu om de Argentijnse tango gaat, om de salsa uit het Caribisch gebied of om de Braziliaanse bossa nova's. Niet alleen plaatselijke groepen spelen die muziek op hoog niveau, ook internationale sterren bezoeken ons land regelmatig. Vooral het Lucho-label, destijds opgezet onder de vleugels van het Amsterdamse Boudisque, maar tegenwoordig een sub-label van het grote EMI, vervult daarin een belangrijke functie.

Drie cd's verschenen de afgelopen maanden op Lucho die alle zeer de moeite waard zijn. Het leuke van deze cd's is dat zij de Nederlandse kwaliteit benadrukken. Zo behoort het Nederlandse tangoorkest Sexteto Canyengue tot de wereldtop. Zelfs in Argentinië is de groep, naar het schijnt, een begrip. Op de nieuwste cd PIAZZOLLA BIEN CANYENGUE (Lucho 7720) wordt het sextet bijgestaan door de Argentijnse zanger Javier Fatta.

Zoals de titel aangeeft, worden er uitsluitend Piazzolla-stukken gespeeld. Wat deze cd uniek maakt is de wijze waarop de 'tango nuevo' (nieuwe tango) van Piazzolla op een bijna ouderwetse manier wordt gespeeld. Het is alsof de Argentijnse meester eindelijk door de behoudende tango wordt ingehaald.

Cu-bop, zoals we die hier kennen van de talloze concerten die de in 1984 overleden Francisco 'Machito' Grillo met zijn orkesten in ons land gaf, brengt Lucas van Merwijk and his Cu-bop City Big Band op de cd THE MACHITO PROJECT (Lucho 7721). Eigen stukken worden er niet gespeeld. Het twintigkoppige orkest laat nummers horen voornamelijk van Machito en Chico O'Farrell. De muziek bruist dat het een lust is en de solisten gaan stevig tekeer. Heerlijke feestmuziek!

Lucas van Merwijk beroert ook het slagwerk in Nueva Manteca. Vergeleken met de perfect spetterende muziek die het slechts acht man tellende Nueva Manteca op LET'S FACE THE MUSIC AND DANCE (LUCHO 7718) presenteert, is zijn eigen Cu-bop City Big Band maar een tweederangs orkest. Dat komt allereerst door de kwaliteit van de musici (waaronder de onafscheidelijke trompettist Jarmo Hoogendijk en saxofonist Ben van den Dungen).

De ritmesectie legt bijvoorbeeld een onophoudelijk swingende, polyritmische basis voor de solisten. Even belangrijk is de keuze van stukken door leider/pianist Jan Laurens Hartong. Hij koos bekende jazzstukken als 'All Blues' en 'Caravan', maar ook werkjes van Irving Berlin en Chick Corea. In de arrangementen van Hartong en de vertolkingen van dit superorkest worden het ware juweeltjes in de beste traditie van Dizzy Gillespie's cu-bop.

Naast deze Nueva Manteca-cd steekt MY SUMMERTIME (Owl 082 835830, distributie EMI) van Ray Barretto's New World Spirit schamper af. Natuurlijk is de salsapionier en congaspeler Barretto een meesterpercussionist, en speelt hij met uitstekende musici. Maar op de een of andere manier werkt het niet echt op deze cd. Er klinkt te veel jazz en te weinig salsa, waardoor de muziek een halfzacht, zelfs laf karakter krijgt. Een in alle opzichten merkwaardige cd is AMOR PURO (A Records, AL 73023, distributie Munich) van Orquesta Hasta Domingo (Orkest Tot Zondag). Niet alleen valt de professionele sound op - zorgvuldig gebaseerd op de merengue van het Middenamerikaanse Santo Domingo - alsmede de aardige composities - de meeste van eigen hand - maar als je de cd onvoorbereid opzet en aan de Spaanse zang gewend bent, wacht je een plotselinge schok. Want ineens klinkt er dan een Nederlandstalig salsa-stuk. Of eigenlijk, het klinkt niet, ofwel het is geen gehoor. Engelstalige salsa kan ook niet. Het ritme van de salsa is onlosmakelijk verbonden met de Spaanse taal.

Niet bekend

Tot dansen uitnodigend is ook de muziek van het Braziliaans/Nederlandse Fuzue op hun nieuwe cd FORROBODO (Absinthe 7243 8 35799, distributie EMI). Maar de sfeer is relaxter, ik zou bijna zeggen erotischer, ware het niet dat wie ooit een Colombiaans paar heeft zien dansen, weet dat zelfs de meest opzwepende salsa een ongemeen erotische uitstraling heeft. Wat deze cd wel weer bevestigt, is de kwaliteit en inlevingsvermogen van Nederlandse musici. Laat deze muziek, en die van de hierboven besproken Nederlandse bands aan bezoekers uit Latijns-Amerika horen en ze zullen verbaasd vragen welk Braziliaans cq Colombiaans orkest de muziek speelt. Dat compliment kunnen deze groepen in hun zak steken.