BRIEVEN

Synodevoorzitter (3) Als er een nieuwe voorzitter van een synode aantreedt komen daarop natuurlijk allerlei reacties los. Waarover ik me verbaas is dat er mensen zijn die het toch wel heel bijzonder vinden dat er een bonder voorzitter wordt.

Een bonder schijnt een vreemd wezen te zijn met achterhaalde ideeën. Wat is dat toch voor onzin? Synodevoorzitter Van Vreeswijk is gewoon hervormd, kent de belijdenis en wil die mee belijden en is ook nog eens een keer lid van de gereformeerde bond. De reacties op de benoeming van Van Vreeswijk doen me denken aan mijn eigen benoeming tot docent bij de kerkelijke opleiding te Leiden in 1994. Toen las ik in de krant dat de benoeming van een bonder in Leiden toch een vreemd fenomeen was. Bonders zijn: a) heel gewone mensen; b) heel gewone hervormde mensen; c) heel gewone leden van een vereniging in de hervormde kerk. Zeker, er zijn merkwaardige bonders, maar er zijn ook merkwaardige vrijzinnigen. Waddinxveen W. Verboom Synodevoorzitter (4)

Bij al het lelijks wat de laatste maanden over vrijzinnigen en vrijzinnigheid werd geschreven, verscheen er nauwelijks een weerwoord van vrijzinnige zijde.

Uiteindelijk werd het sommigen toch te machtig. Zo schreef Anne van der Meiden op 11 februari een schitterend stuk in Trouw dat vele vrijzinnigen opgelucht heeft doen ademhalen.

En nu hebben we dan een Bonder als synodepreses. Is dat nu weer een domper op die assertiviteit?

Ik kan me wel iets voorstellen bij de ervaring van de Reefhuis (Trouw, 13 februari) toen hij constateerde dat de 'breedte van de kerk' van Van Vreeswijk net niet tot hem reikte. Ik ben evenwel bereid om de nieuwe Synodevoorzitter het voordeel van de twijfel te gunnen.

Zijn besluit om preses te worden getuigt van moed. Als hij er bij alle problemen die er zijn ook nog in zou slagen om de vleugels van de kerk op een goede manier met elkaar in gesprek te brengen, is er veel gewonnen. Velp E.B. Veldkamp