Samenleven zoals we ook samen sporten

Hoe multicultureel is de Nederlandse samenleving? Hoe ziet de smeltkroes Nederland er over 25 jaar uit? Staat de Nederlandse cultuur open voor andere culturen? Zijn mensen uit verschillende culturen bereid zich aan te passen? Op zaterdag een reeks op Podium over deze vragen.

Ik heb vijftien jaar topsport achter me. Vijftien jaar uitdaging, vijftien jaar trainen, vijftien jaar op je voeding letten, vroeg slapen, prestaties leveren, steeds weer op zoek gaan naar nieuwe trainingsmethodes, nieuwe uitdagingen.

Omdat sporters blijven zoeken, uitdagingen blijven opzoeken, nieuwe dingen uitvinden, zal die ontwikkeling de komende decennia zeker doorgaan. Als je ziet welke nieuwe trainingsmethodes er al weer zijn uitgevonden nadat ik eind 1996 gestopt ben, denk ik dat we over vijfentwintig jaar in de topsport tijden neer gaan zetten die worden gemeten in een miljoenste of tienmiljoenste van een seconde.

Met die vooruitgang in het achterhoofd, rijst de vraag wat voor mensen er over vijfentwintig jaar in Nederland zullen leven, wat voor bevolkingsgroepen er bijgekomen zullen zijn. De tendens dat nieuwe groepen zich hier vestigen is al jaren geleden ingezet en zal denk ik de komende vijfentwintig jaar voortgaan. Nu hoor ik wel eens geluiden als: laten ze naar hun eigen land teruggaan, maar die geluiden zullen langzaamaan tot het verleden gaan behoren.

Iedere Nederlander weet dat we niet alleen op deze aardbol leven en dat we rekening moeten gaan houden met mensen die naar Nederland komen om een nieuw bestaan op te bouwen. De wereld zal zich de komende jaren economisch verder ontwikkelen, en dat geldt, met of zonder steun van de rijke landen, ook voor onderontwikkelde gebieden. Daardoor zal het in die landen economisch beter gaan, zullen mensen zich kunnen ontplooien, studeren en zelf een bestaan op kunnen bouwen. Er zal dan ook een moment komen, waarop hun landgenoten die in Nederland leven, terug zullen gaan naar hun vaderland om daar wat ze in Nederland geleerd hebben in de praktijk te brengen, en zo te helpen hun vaderland verder op te bouwen.

Het is ook denkbeeldig dat zich de komende vijfentwintig jaar veel Nederlanders elders vestigen om een nieuw bestaan op te bouwen, in landen met minder regels, minder belastingen, minder wetten. Zoals nu mensen uit de varkenssector naar het buitenland uitwijken. Naar mijn mening zal dit een kleine groep mensen zijn, mensen met een pioniersgeest en die het niet erg vinden de eerste jaren te buffelen voor een nieuw bestaan.

Als we het hebben over het samenleven van verschillende culturen, dan zien we in de sport steeds vaker dat mensen met verschillende culturele achtergronden met elkaar sporten, trainen en tijdens toernooien met elkaar in hetzelfde hotel verblijven. Dit zal alleen maar meer worden. Steeds meer sporters die geboren zijn in andere landen komen uit voor de landen waarin ze trainen en wonen. Dat zal de integratie ten goede komen, die in de sportwereld eigenlijk al een eind op streek is. Ik weet uit ervaring hoe goed het gaat als de verschillende culturen met elkaar samenwerken. Als dit doorgaat in de sport, zal dat ten goede komen aan het ontstaan van een harmonieuze samenleving.

Ik hoop dat de samenwerking die in de sport al bestaat, zich ook in de rest van de samenleving zo zal ontwikkelen. Waarom zou dat alleen in de sport kunnen? Het zou toch mooi zijn als al die verschillende culturen die nu in Nederland wonen net zo goed met elkaar om zouden gaan als in de sportwereld het geval is. Maar daarvoor moeten wel de verdraagzaamheid en het wederzijdse respect verder ontwikkeld worden. Het is toch eigenlijk niet meer weg te denken, net zoals in de sport, dat alle rassen samenwonen, werken en sporten.